De revolte van de jonge socialist

Wij zijn géén post-ideologische generatie

2010-12-18T10:22:00.000-08:00

"Wij zijn géén post-ideologische generatie dat zich enkel beperkt tot X-factor op zaterdag en facebook", startte Barnaby Raines zijn retoriek naar aanleiding van de massale stakingen van schoolgaande jeugd in Groot-Brittannië. Je zou voor minder op straat komen. Inschrijvingsgelden in het hoger onderwijs zouden opgetrokken worden tot een drievoud. Tot 10000€ per jaar. *slik*.

Een rechtse regering die besparingen moet doorvoeren, is volkomen begrijpelijk. Als uw rekening in het rood gaat, moet ge zorgen dat uw rekening weer boven het rood komt. Economische logica lijkt het. Ook hier zullen we er niet aan ontsnappen. Het enige wat me enorm stoort, is dat mensen deze manier van "boven het rood komen" slikken als "goed bestuur". Het is "normaal" dat er gesnoeid wordt in sociale voorzieningen. Het is "normaal" dat onderwijs veel duurder moet worden. Het is allemaal maar gewoon "normaal".

De post-oorlogse schuld is opgebouwd door het financieren van een volledige heropbouw van onze maatschappij. Iets wat rechts vaak vergeet te zeggen, is dat de hedendaagse schuld met bijhorende rente opgebouwd is door het redden van risicogedrag. Financiële economie en afgeleide producten zijn de mist in gegaan, hebben de reële economie zwaar geschaad. Het risicogedrag werd niet afgestraft.

Tot op heden is er nog steeds géén taxatie of boetes voor financieel risicogedrag van onze financiële pijlers in onze economie. Integendeel, we neigen steeds meer naar het Angelsaksische systeem van beurzen en afgeleide producten. Kapitaal reguleren? Is als vloeken in de kerk. De muntspeculaties en speculaties tégen staatskasbons zijn dagelijkse kost. Eerst Griekenland onderuit halen, daarna Portugal, Ierland,... Italië, België en Spanje zitten in de vuurlijn. Dat is wat het Angelsaksische systeem ons brengt. Paniekreactie, pieken en dalen, angst, verlamming en verder economisch verval. Speculatie in woelige tijden ondermijnt de reële economie en de mogelijkheid om terug te herstellen na de vorige aanslag van diezelfde financiële markten.

En wat doet men? Men gaat opnieuw Europees lenen bij diezelfde banken om die landen in de vuurlinie een buffer te geven. De cirkel is rond. Het is alsof de politie de dolle schutter nieuwe kogels belooft. Tegelijkertijd gaan IMF, Wereldbank, Standard & Poor's,... de druk verhogen op de landen. Verlagen van de kredietrating om de druk op te voeren: besparen op de gewone mensen. Onderwijskosten fel omhoog, pensioenen omlaag, gezondheidszorg castreren/privatiseren,... Dat gebeurt momenteel! En het maakt me godverdomme woest!

Wake up people! Het enige achterliggende doel is het vernietigen van de West-Europese verzekerings- en verzorgingsstaat: het Rijnlandmodel. Het ontmantelen van onze sociale zekerheid, neerwaartse spiraal van de lonen,... En de mensen? Die laten het gewoon gebeuren. Maar niet meer voor lang. In de UK en Griekenland is de rebellie al begonnen. Als de financiële markten oorlog willen, dan kunnen ze die krijgen. Want de mensen gaan niet blijven pikken dat zij de rekening meermaals moeten betalen, terwijl de graaiende speculanten de winsten massaal blijven annexeren.

PS: de geniale toespraak van Barnaby: http://www.youtube.com/watch?v=-U_gHUiL4P8&feature=player_embedded

Opinie: Opel Antwerpen - Wohin mit die arbeit - Opel als transitie en innovatie-instelling

2010-02-03T13:39:00.000-08:00

Inbev, UCB, Opel Antwerpen, Bekaert. Wat hebben ze gemeen? Ze hebben gemeen dat het allen draait om winstgevende productiefabrieken, die scherp wilden besparen op de jobkosten. Niet dat de jobkosten de zwaarste kost is. Met de extra bonus dat de Inbev top zou krijgen, kon je hetzelfde aantal werknemers nog 75 jaar laten werken bij het bedrijf. De CEO van Bekaert heeft de prijs van manager van het jaar gekregen, terwijl hij een winstgevende bedrijfsite in Hemiksem sloot. Er is een pervers spel aan de gang in de geglobaliseerde wereld, waar er een nieuwe zichzelf bedienende elite is ontstaan. Waar korte termijn resultaten gekoppeld worden aan massa bonussen, de CEO de grote onbelaste aandeelhouder wordt en waar met arbeiders wordt omgesprongen als een te schrappen productiekost. Niet als een essentieel onderdeel van het kenniskapitaal van het bedrijf.

Je hoort ook vaak zeggen dat de loonkost hier zo hoog is. Dat is zogezegd de reden, waarom men arbeid massaal aan het dumpen is. Toch best vreemd te noemen, dat net wanneer de loonspanning met de buurlanden door de crisis zo goed als onbestaande wordt, dat net nu de meeste ontslagen vallen. Loonkost is al lang geen issue meer sinds onze lonen zijn vastgeënt op deze van onze buurlanden. Waar het nu om draait, is dat we essentiële sleutelsectoren - zoals onze farmaceutische, energie- en banksector - uitverkopen aan het buitenland. We worden minder sterk en minder rigide als economie. Neem daarbij nog een overheid, dat ons imago in het buitenland onherroepelijke schade berokkent. Daar is Leterme, heel de NVA en de Franstalige FDF persoonlijk voor verantwoordelijk te noemen. De hele hetze rond het symbooldossier van BHV en de communautaire salvage-propaganda heeft ons een rommelig landje gemaakt. Werk en economische bedrijvigheid hangt van meer af dan het wat verdelen van bevoegdheidjes. Het hangt onder andere af van wettelijke en politieke stabiliteit van een land. Een land - waar fiscale en andere maatregelen - jaar na jaar verandert zonder enig debat met de sociale partners en waar communautair gebraggel politici ontslaat van hun ware socio-economische verantwoordelijkheid, maakt ons land ongeloofwaardig. Politieke stabiliteit, investeren in innovatie en een sterke supra-Europese fiscaliteit zouden onze doelstellingen moeten zijn. Het maakt Vlaanderen en Europa als geheel sterker en meer rigide.

Terug naar Opel Antwerpen. Afgelopen jaar in het hoogtij van de crisis, was Opel Antwerpen nog goed voor 3 miljoen euro winst. Ze hielp daarnaast nog eens 30 miljoen euro aan schulden in andere productiefabrieken aan te zuiveren. 30 miljoen dat niet geïnvesteerd werd in België. Wat moet België nog doen om aantrekkelijk te blijven? We zijn efficiënt, ze maken hier winst? Het probleem zit in de geopolitieke strategie van GM. Het was gewoon een gelddrainage zoals in al onze sleutelsectoren, omdat ze al lang van plan waren het te sluiten. Was het omdat Opel Antwerpen te hoge loonkost heeft? Was het omdat het een verlieslatend bedrijf was? Nee. Opel Antwerpen is het slachtoffer geworden van een GM-top zijn waanzin en onkunde. Het GM-beleid van de afgelopen jaren was op vlak van kredieten een ware ramp. GM bleek niet solvabel te zijn en ging bij alle overheden aankloppen. Saab en Opel op de markt gooien was een onderdeel van die strategie. Peilen naar de prostituerende welwillendheid van de verschillende landen, wat ze in tijden van crisis over hebben voor het redden van zo veel jobs. De GM-top is zelf in grote gebreke door zijn onkunde en sleurt nu gans de wereld mee in zijn Amerikaans economisch graf. Wij in Europa betalen nu de prijs voor de financiële rodeomentaliteit van de USA. Wij vullen met ons verlies aan jobs het gat dat de Amerikanen hebben geslagen in hun begroting. Europa moet dus dringend ballen aan zijn lijf krijgen. De verantwoordelijken ter verantwoording roepen. Nick Reilly en co een no paseran geven!

De vraag, die we ons moeten stellen is, heeft Opel Antwerpen nog een toekomst? Het antwoord is simpel, maar complex: ja. België staat op vlak van de innovatieve auto-industrie een paar jaar achter op de buurlanden. Een Flanders' Drive om het innovatieve karakter van deze tak te bewerkstelligen, was slechts een druppel op een hete plaat. Op vlak van de elektrische wagen zijn we de boot aan het missen. Minister van innovatie Ingrid Lieten beseft dit en zet deze topic hoog op haar agenda. En terecht. De verantwoordelijkheid, die ze draagt, is onmetelijk groot. De ruwe assemblagefabrieken - hoe winstgevend ook - zullen deels doch niet volledig verdwijnen. Om het werkbehoud en de sector rendabel te houden, moet er dringend overgegaan worden naar een transitiemodel en een differentiatie van onze automobielindustrie. Daar ligt de potentiële toekomstige rol voor Opel Antwerpen, indien GM Opel definitief hier sluit. Het aanwezige kenniskapitaal van de werknemers, de hoogwaardige zeer efficiënte assemblagelijnen mogen niet verdwijnen. Eens de economie weer aantrekt, betaalt de fabriek zichzelf terug.

Het meerjarenplan bestaat uit drie pijlers:
1) Verdere productie van het huidige Opel model (tijdelijk)
2) Op zoek gaan naar nieuwe te produceren modellen (basisdoel)
3) Opel Antwerpen als transitie en innovatie-instelling (einddoel)

Opel Antwerpen moet dus een draaischijf worden voor de transitie en onderzoek naar elektrische wagens, elektrische en hybride motoren en gerelateerde autotechnologie. Een semipubliek karakter maakt dit mogelijk om in samenwerking met de betrokken industrieën onze automobielsector in de 21ste eeuw te loodsen. Betrokken industrieën zijn sowieso de chemie-, de assemblage- en de elektronica-industrie. Het zorgt voor een kruisbestuiving, die deze industrieën in Vlaanderen extra zuurstof gaat geven. Zo worden niet alleen de jobs bij Opel Antwerpen en toeleveringsbedrijven veilig gesteld, maar ook tal van andere betrokken sectoren en kennisinstellingen. De 500 miljoen euro - die de Vlaamse regering ter beschikking stelt - moet hier dus heen gaan. Door te investeren in een dergelijke centrale innovatie-instelling, investeren we in de toekomst. In duurzame wagens, maar ook in duurzaam jobbehoud. Vlaanderen moet durven dromen én doen.

Voor de economische realisatievorm kunnen we gaan kijken naar wat Nederland in 1991 heeft gedaan met de Volvo assemblagefabriek in Born. Daar zat de fabriek in eenzelfde schuitje als Opel Antwerpen vandaag, met het verschil dat Opel Antwerpen winstgevend is. De Nederlandse staat heeft toen in samenwerking met Mitsubishi en Volvo een joint venture aangegaan en er een algemene assemblagefabriek van gemaakt. Nu maken ze nog steeds modellen voor Mitsubishi, Citroën en Peugeot. Opel Antwerpen moet gezien worden in eenzelfde structuur, maar geënt op de transitiedoelstelling. De samenwerkingsonderhandelingen moet dus gebeuren met welbepaalde kennisbedrijven.

Vlaanderen, geen tijd om te verspillen dus! Als we samenwerken, dan kan het.

Opel Antwerpen op socialistische, innovatieve en groene wijze

2009-11-27T00:55:00.000-08:00

Gegaard in lange onzekerheid bij Opel Antwerpen gebeurde twee weken geleden het summum van agressieve bestuurlijke beslissingen van het überkapitalisme. GM – het Amerikaanse moederbedrijf van Opel Antwerpen – stuurt iedereen terug naar af. Maandenlange onderhandelingen, het opstellen van bedrijfsplannen en evenwichtige gesprekken tussen de vakbonden van de verschillende landen en nieuwe potentiële overnemers werden getorpedeerd door één beslissing: “Wij verkopen niet”.

Het is ongehoord met welke dedaine houding de GM top de Europese fabrieken, regeringen en vakbonden behandelt. Het haalt zijn neus op voor de staatssteun als - we hebben ze niet nodig - kruimels. Iedereen weet wel dat het gewoon een strategie is om opnieuw met de verschillende regeringen te onderhandelen om de steun zelf binnen te rijven op GM’s voorwaarden. De steun van Vlaanderen – 500 miljoen euro – is de aankoopprijs van de volledige fabriek. Dat zijn allesbehalve kruimels. Voor 500 miljoen euro is het ONZE fabriek.

Ik wil van de gelegenheid gebruik maken om een nieuw plan te lanceren om de werkgelegenheid in alle Opelfabrieken in Europa te behouden en dit de combineren aan de essentiële toekomst: de elektrische wagen:

1. De Opel fabriek in Antwerpen moet worden aangekocht door de overheid in de vorm van een joint venture, eventueel met GM, Magna én zeker met Reva en dienst doen als zéér productieve assemblagefabriek voor verschillende modellen, zoals het beloofde Opelmodel. In 1991 heeft de Nederlandse staat dit mét succes toegepast voor een Volvo fabriek in Born, dat toen in een soortgelijke situatie zat en met sluiting bedreigd was. Nog steeds is Nedcar een assemblagefabriek voor o.a. Mitsubishi, Citroën en Peugeot modellen.

2. Reva – een producent van elektrische wagens in India - is de koploper in de wereld wat de verkoop, ontwikkeling en technologie betreft voor elektrische wagens. Hun afzet in Europa is nog redelijk beperkt, maar dit kan op deze manier gestimuleerd worden. Reva zou in dit scenario zijn nieuw model voor de Europese markt kunnen produceren in de assemblagefabriek van Opel Antwerpen. Het laatste model van Reva kan maar liefst opgeladen worden in amper 1 uur, heeft een bereik van bijna 200 km, een energiekost van slechts 0,008 $/km (!) en haalt snelheden tot 120 km per uur. Samen met de Vlaamse kennisinstellingen en toeleveringsindustrie zal gestart kunnen worden met het ontwikkelen van nieuwe modellen, die meer op Europese maat zijn. De elektrische gecommercialiseerde wagen geproduceerd in Opel Antwerpen!

3. Er moet werk worden gemaakt van publieke 3-fase aansluitingen, die de batterijen van elektrische wagens kan opladen. Vlaanderen staat hier ver achter op de buurlanden.

4. Het is niet nodig om één Opelfabriek in Europa te sluiten. Elk plan, dat één fabriek in Europa sluit, moet verworpen worden. Een slecht management van de GM-top mag niet ten koste gaan van de werknemers. Er zijn voldoende alternatieven om de wereldcrisis door te komen.

Men dient dan ook aan te dringen bij minister voor Innovatie Ingrid Lieten en de minister-president Kris Peeters aan om onze voorstellen in overweging te nemen. Zo behouden we massa’s aan jobs, kunnen we onze CO2 uitstoot drastisch verlagen en investeren we in de economie van de toekomst! Laat ons land technologisch niet meer achterop huppelen. Laat ons dé trendsetter van Europa zijn en de eerste massaproductie hebben van de europese Elektrocar!

Red de Postbode!

2009-10-15T11:34:00.000-07:00

Animotto: Red de Postbode

Op het programma zaterdag 28 november staat Animotto Red de Postbode. Eind 2008 heeft Animo een inleidende Animotto de Post georganiseerd met sprekers uit de sector. Animo gaat nu verder met het uitwerken van een standpunt aan de hand van inleidende sprekers en het uitdenken van acties.

Sociale dumping door precaire jobstatuten

De Post wordt echter steeds actueler omdat het werk en de arbeiderstatuten van meer dan 34000 arbeiders en bedienden in het gedrang komt onder de mom van de vrije markt. Zo kondigde CEO Thys nog aan om voltijdse werkequivalenten te vervangen door 8000 halftijdse wijkpostbodes (1), die moeten werken tegen uurlonen, die 20% lager liggen dan de lonen van de gewone postbodes (2). Er zijn grenzen aan de vrije markt en dat zijn wel degelijk die sociale minimumstandaarden. Zien we ons onderwijs bv. al geliberaliseerd? Beeld je in, dat van de ene dag op de andere Pascal Smet verkondigde dat hij 4000 voltijdse leerkrachten gaat vervangen door 8000 halftijdsen!

Betere dienstverlening en prijzen?

Zijn alle soorten postdiensten te liberaliseren, of is er zoiets als een noodzakelijke basispostvoorziening essentieel om uw economie en sociale voorzieningen te laten draaien? Als we bv. kijken naar de British Mail, het Britse postbedrijf dat op het rand van het failliet staat door de liberalisering, waar de arbeidsvoorwaarden totaal uitgehold zijn. Of de Zweedse retail, waar er nog amper postkantoren zijn. Waar is het nu effectief verbeterd? Zowel de dienstverlening als de prijs? De postzegel is bijna nergens goedkoper geworden, tenzij voor de industriële consument. Dat is als het onderwijs met de beste professoren enkel toegankelijk is voor diegene met de dikste geldbeugel.

Economische relevantie van de Post

In 2011 gaat de markt volledig opengegooid worden voor de postbedeling in Europa. België heeft buiten de post onder de 50 gram, dit ook reeds volledig geliberaliseerd. De postmarkt is economisch een heel belangrijke sector voor ons land. Momenteel zijn er nog 34000 postmedewerkers aan de slag en vertegenwoordigen ze in de eerste helft van 2009 nog een omzet van 1,1 miljard (3). Het is een sector met enorme economische return qua werkgelegendheid, waar in 2008 per 73790€ omzet (4), maar liefst 1 volle baanequivalent werd gecreëerd. Het is met andere woorden één van de sectoren bij uitstek waar het ware kapitaal de werknemers zelf zijn.

Animotto denktank “Red de Postbode”

Om alle problemen volgend uit de liberalisering goed te bediscussiëren, te voorkomen en onze Postbode te redden, organiseert Animo Nationaal dus een Animotto denktank, waar het Animo standpunt uitgewerkt zal worden én acties voorbereid in samenwerking met de ervaringsdeskundigen uit het veld.

Inleidende sprekers:
Walter Van Wolputte - PR-man van de Post
Isabel Dhondt - Facteur
Cornelia Berger - Europese Vakbond voor de Postsector
Jef De Doncker - Sectorsecretaris de Post bij het ACOD
David Geerts - SP.a Kamerlid
Bart Van Malderen - SP.a Vlaams Parlementslid
Ben Van De Walle - Postmedewerker in de retail

Waar: SP.a hoofdkwartier Speldenstraat 1 in Gent, op 10 minuten wandelen van station Gent Dampoort.

Wanneer: zaterdag 28 november om 13u.

Hoe inschrijven: wil je actief het standpunt voorbereiden en acties uitwerken mail bartwolput@gmail.com. Inschrijven enkel voor de Animotto kan op info@animoweb.be.

Bronnen
(1) http://www.trends.be/nl/economie/bedrijven/4-222-55371/de-post-kan-niet-zonder-wijkpostbodes.html
(2) http://www.tijd.be/nieuws/ondernemingen_diensten/-Wijkpostbodes_nodig_om_te_overleven-.8237868-431.art
(3) http://www.depost.be
(4) http://www.post.be/site/nl/postgroup/prestations/annual_reports/index.html

Animo nieuw bestuur 2009-2011

2009-09-25T04:55:00.000-07:00

Wat ik wil doen voor Animo komende twee jaar:

- Verder financiële en organisatorische ruimte geven voor lokale initiatieven en tendensen op nationaal niveau zoals Domino – de ecologische werkgroep van Animo, die ik mee helpen opstarten heb en nu gedragen wordt door Seppe De Blust, Jeroen Schoenmakers, Bram Dhooghe, Ben Segers, Zander Vliegen, jij? Een volgende werkgroep, dat ik mee zal oprichten, zal het Vergrijzingscomité zijn: zorgen dat onze sociale zekerheid volledig behouden blijft, noopt ons tot oplossingen te zoeken. De rechtervleugel wil in de SZ simpelweg de hakbijl in plaatsen, no pasaran! In de werkgroep hebben zich reeds geëngageerd: Brenda Lioris, Thomas Van Bellingen, Nick Resmann, Brecht Van Coillie, Stijn De Bock, jij? Ook Jong ABVV, MJS en MJA zullen uitgenodigd worden om mee te zoeken naar oplossingen. Dit leidt vervolgens tot een nationale vergrijzingcampagne, georganiseerd samen met lokaal en de linkse jongerenbewegingen, die allen hun verantwoordelijkheid moeten opnemen.

- De Ram Sabam campagne verder zetten: het is nog lang niet voorbij. Er moet een uitgebreid dossier opgesteld worden voor het opvoeren van de politieke druk (gehaalde pers, standpunten, getuigenissen, oplossingen, handtekeningen). Daarnaast werken we aan een workshop voor lokale jeugdverenigingen, die via Animo lokaal aangeschreven kunnen worden. Promotie van Creative Commons is ook een volgende onderdeel. Als laatste blijven CC feestjes voor Animo een must! Deze organisatie gebeurt in samenwerking met lokaal: Tom Leers, Mich De Winter, Karel Ghysel, Annemie Van Riel, ABVV Vlaams Brabant, jij?

- Een campagne voor het voorkomen van het sociale bloedbad van de liberalisering van de Post. Met meer dan 30000 werknemers is het één van de grootste winstgevende bedrijven van de Belgische staat. Dit liberaliseren op kap van de werknemers is waanzin. Wil je meehelpen? Zeker welkom: mail bartwolput@gmail.com

- Campagne gratis eerstelijnsgezondheidszorg: met de optimalisatie van de gezondheids-werking is dit mogelijk zonder dat een verhoging van de kosten van de sociale zekerheid nodig is. De weg om op te gaan is een écht KIWI-model, het stimuleren van WijkGezondheidsCentra, tweedelijnsgezondheidszorg pas na doorverwijzen,... Dit kan als onderdeel van het vergrijzingscomité.

- Kort op de bal spelen op de actualiteit vanuit Animo nationaal, via een actualiteitscommissie en duidelijke integratie van de verschillende werkgroepen hierin. We moeten een duidelijk tegengewicht geven aan Jong Rechts in de media

- Animo Curieus: een informatiepunt voor het organiseren van socio-culturele activiteiten: welke verzekeringen moet ik afsluiten? Wat moet ik aanvragen? Hoe kan ik Sabam ontlopen? Workshop Ram Sabam. Hoe kan ik best startgeld inzamelen? Wat organiseer ik best? Voorbeeld quizzen? Een gedrukte drie maandelijkse activiteitenagenda met nationale en lokale activiteiten. Daarnaast het organiseren van teambuildings en netwerkactiviteiten (kan ook bv. ter ondersteuning van een lokale activiteit): rode cantus, paintball, sportdagen,...

- Provinciale werkingen zijn zo essentieel om een goede doorstroom te hebben van informatie en input van lokaal nationaal en vice versa. Daarnaast is dit goed te koppelen aan tal van workshops. Het is ook een netwerkmoment voor de lokale leden én afdelingen met een beperkt aantal bestuursleden komen zo aan hun trekken. Dit moet uiteraard orga nisch groeien vanuit lokaal, maar de taak van animo ligt er aan om een platform aan te bieden en financiële middelen vrij te maken. Want koken kost geld J.

Mijn intenties voor het nieuwe Animo Nationaal bestuur

2009-09-14T00:46:00.001-07:00

Animo dat doet, verandert, revolteert en perfectioneert. Socialisme pur sang.

Het is misschien wat laat voor promo allerhande, maar de drukte van mijn Animo (nationaal) bezigheden en mijn werk, beperken mij tot het hoogst noodzakelijke voor de vernieuwde kandidatuurstelling van het Animo Nationaal bestuur. Uit ervaring weet ik ondertussen wat een groot engagement het nationale bestuur vereist, dus ik heb er zeer lang over moeten nadenken. Het is niet evident twee jaar van je leven je hobby's naar een tweede plaats weg te cijferen. Al zal de combinatie ervan me wel lukken. Daarom dat ik mijn hobby's en mijn jongerenpolitiek steeds meer combineer: denk maar aan de socialistische hardrockband, denk maar aan de socialistische wielerploeg of het idee van Animo Curieus.

Al is de politiek zelf uiteraard ook een hobby. Ik doe het niet voor de postjes, of een job later of weet ik wat. Want ik heb reeds een goede job. Ik doe het omdat ik iets drastisch wil veranderen, socialiseren in de maatschappij. Een maatschappij, die steeds meer afglijdt in Vlaams Nationalisme, terwijl de mensen rechts stemmen omdat ze juist te links zijn. De SP.a beseft nog geeneens dat ze door hun centrum-cultuur en gebrek aan deftige lange termijncampagnes net meer mensen van zich afdrijven.

Hebben ze er ooit over nagedacht, dat de Vlaamse verkiezingsstandpunten van de NVA, over verhoging van het kindergeld én de Vlaamse StaatsEnergiemaatschappij om het kapitalistische vieze Franse Electrabel aan banden te leggen, eigenlijk verdorie ONZE SOCIALISTISCHE standpunten dienen te zijn? Dat de SP.a mijn amendement bij de Vlaamse verkiezingen voor een eigen publieke energieoperator op de grondvesten van Elia heeft genegeerd, dat gaat er bij mij niet in. We moeten terug onze socio-economische thema's naar ons toetrekken. Animo heeft hier een zeer belangrijke ideeënbus functie en moet veel harder aan de mouw van de SP.a trekken.

Heeft de SP.a er ooit over nagedacht, dat LDD bij arbeiders scoort omdat ze alle aftrekpostjes en fiscale achterdeurtjes willen afvoeren en zowel kapitaals- en arbeidsinkomens gelijk willen belasten? Dat lijkt en is sociaal rechtvaardig, want de grootste profiteurs zijn de mensen die de fiscale wet van binnen en van buiten kennen én misbruiken voor eigen gewin. Iedereen die wiskundig is aangelegd en zich de tabellen even uittekent, ziet ook dat de progressiviteit van een vlaktaks afhangt van het vrijgesteld deel en de procentuele belastingsvoet. De 30% vlaktaks van Dedecker, is alleen een belastingsvrijstelling van de rijken. Een schandalig lage en asociale vlaktaks, die zijn doel totaal mist. Een vlaktaks met een belastingsvrijstelling van 12000€ en vervolgens een vlaktaks van 60% op het totale inkomen op de schijf boven die 12000€, is wel degelijk veel progressiever dan de huidige schijvenbelasting. Teken het gewoon een keer uit op een grafiek, een dergelijk hoge vlaktaks kan je vergelijken met een oneindig aantal schijven. Geen gezever meer van verlies van sociale voordelen omdat je net buiten de ene schijf valt. Daarnaast zorgt deze vereenvouding ervoor dat er een massa aan belastingscontroleurs vrij komt, die ingezet kan worden op de strijd tegen fiscale en sociale fraude. Zo rijdt men het gat in de begroting pas écht én sociaal dicht.

Hebben ze er ooit over nagedacht, dat BSP ooit tegen ontvoogding van de kerk was en de leider in de feministische strijd was, maar anderszijds de SP.a totaal verlamd is in het debat rond de nieuwe feministische strijd onder moslimvrouwen? We zijn zogezegd een ethische partij geworden, maar van zodra de multicultuur in vraag gesteld wordt, kijkt men vaak de andere kant uit en verloochent men de oude waarden van échte gelijke kansen en gelijke behandeling van vrouw én man. Ook op ethisch vlak hebben we dus nog een lange weg te gaan, moeten we kritisch durven zijn en taboe's niet uit de weg gaan.

Mijn plannen voor komende jaren zijn dan ook om het kritische oog en mond te blijven op zowel ethisch als socio-economisch vlak. Maar ook de opbouw van Animo is absoluut prioritair, want lokale afdelingen zijn onze bestaansreden.

Ik engageer me dus voor de verdere uitbouw van provinciale afdelingen (zoals in Limburg) en intensivering van de lokale ondersteuning. Met de LAT fase II hebben we hier al een aanzet tot gedaan. In drie provincies hebben we reeds met veel succes de opstart en eerste testfase gehad. Op dit elan moet er door gegaan worden. Het zorgt voor een netwerking binnen de eigen provincie voor de leden, een uitwisseling van ervaring, een doorstroming van lokale informatie naar nationaal en vice versa, en een brainstorm + zelfreflectie van de afdelingen.

Daarnaast concentreer ik mij op drie lange campagnes, want lange uitgesmeerde campagnes werken véél beter dan éénmalige acties, animo moet zich in de relevante debatten sleuren via persistent op welbepaalde issues te hameren:

1) Gratis eerstelijnsgezondheidszorg (buiten dat deel dat de ziekenkas terugbetaald => voor omnio's via een derdebetalersysteem) zonder extra middelen via efficiëntieverhoging door KIWI-model, het stimuleren van Wijkgezondheidscentra's en aan banden leggen van buitensporige supplementen, inclusief terugbetaling én erkenning van psychotherapie . Betaalbare gezondheidszorg voor iedereen!
2) Tegenstand en sociale bescherming van de liberalisering van de Postmarkt: de liberalisering van de postmarkt heeft in elk Europees land een sociaal bloedbad aangericht in de mom van efficiëntieverhoging. Het is aan ons om te strijden voor sociale rechtvaardigheid en werkzekerheid. Red de Post!
3) Uiteraard wil ik ook de Ram Sabam campagne verder zetten, het leent zich tot zeer leuke acties, festivals en evenementen. Daarnaast halen we er vlot de brede pers mee (Het Belang Van Limburg, de Standaard, Het Nieuwsblad, VRT Radio Nieuws, VTM, de Veto, Radio 1, Radio Scorpio, allerhande debatten...). Ontlast onze socio-culturele en socio-economische sectoren!

Als kers op de taart, wil ik een soort van Animo Curieus uitbouwen. Een platform om lokale afdelingen te ondersteunen bij socio-culturele activiteiten, maar ook voor het houden van nationale sport-, cultuur-, netwerking- en teambuildingactiviteiten (zoals de paintball en het wielrennen in augustus).

Animo als toonaangevende jongerenpolitieke partij met de nadruk op lokaal, netwerking, lange campagnes, ontspanning en stevige ideologische herconsolidatie.

Ram Sabam - stop de asociale inning en verdeling

2009-08-23T05:57:00.000-07:00

Met Ram Sabam heb ik met Animo Jong Links een platform opgericht dat de asociale inning en verdeling aanklaagt van auteursrechten door Sabam, maar ook door de billijke vergoeding. Het platform verenigt kleine auteurs, kleine uitvoerders, organisatoren en consumenten.

De verdeling van de auteursrechten dient vergoedend en cultuurbevorderend zijn. Dit is het echter niet, want de kleine auteurs (meer dan 70% van de Sabam aangesloten auteurs) blijven vaak in de kou staan.

Ook de inning kan heel wat socialer. Waarom de lokale chiro’s, privé-feesten en de tandartsenpraktijk mee moeten betalen, is een groot raadsel. Het is pure geldklopperij en de cultuurbevordering is nihil.

We stellen het volledige concept van één keer kopen, twee keer betalen in vraag. Dat je auteursrechten betaalt bij de aankoop van een cd of video, begrijpen we. Maar dat er nogmaals auteursrechten betaald moet worden wanneer je ze in publiek speelt is een 20ste eeuws verzinsel. Het is als een stoel kopen en dan nog eens elke keer betalen wanneer je erop gaat zitten.

Publiek uitvoeringsrecht is echter internationaal vastgelegd in verdragen en steeds uitvoerig verdedigd door de machtige muziekindustrie. We moeten dus op zoek naar een tussenoplossing, hoewel we het liever afgeschaft zien.

Alle organisaties, waar muziek gebruikt wordt voor niet-commerciële doeleinden zouden vrijgesteld moeten worden van alle administratieve en financiële verplichtingen ten opzichte van auteurs en uitvoerders. Dit wordt vervangen door een auteursfonds - een derdebetalersysteem - uit algemene middelen dat besteed en verdeeld zal worden onder alle aangesloten auteurs (ook de kleintjes!) op basis van hun cultureel engagement. De maatschappelijke baten van culturele stimuli zullen veel hoger worden en de financiële bijdrage zal veel socialer verdeeld zijn. Bij crèches, wachtzalen, cafetaria's en werkhallen, quizzen, privéfeesten en spaghetti-avonden kan publiek uitvoeringsrecht gemakkelijk vervangen worden door het wettelijk begrip van het familiaal gebruik te expanderen.

We pleiten dus voor de afschaffing van Sabam en billijke vergoeding voor:

Jeugd-, sport-, cultuurverenigingen en privéfeesten
Vrije beroepen, zoals tandartspraktijken en de wachtkamer van de notaris
Educatieve, verzorgende en sociale instellingen zoals kindercrèches en rusthuizen
Cafetaria's en werkateliers

TEKEN DE PETITIE! http://www.ramsabam.be/?page=doel&sub=petitie(deze petitie is uiteraard gratis, de site zelf vraagt voor donatie, maar dat scherm moet je negeren en je handtekening is dan reeds geregistreerd.)

Doorbreek het Electrabelmonopolie - op naar een Belgische energieproducent!

2009-06-03T15:18:00.000-07:00

De oplossing voor een eigen Belgische energieproducent en de rug kerende naar het Franse monopolistische Electrabel is simpel, praktisch én goedkoop:

Elia – de distributienetbeheerder waar de gezamenlijke overheden ruwweg voor 33% aandeelhouder zijn (Publi-T) – dient in meerderheidsparticipatie in handen te komen van de overheid. Dit onder het statuut van een overheidsbedrijf zoals de overheidsbedrijven sinds 1991 worden georganiseerd, dit is in zijn niet politiseerde vorm. Geen politiekers in de raad van beheer, maar echte experten met welbepaalde sociale, economische en ecologische beleidslijnen. Het doel is in dit geval de stimulering en ondersteuning van de economie, veel meer investeren in ecologische productie, sociale tarieven mogelijk maken, energieprijzen goedkoper maken en NIET winst maken. De winsten worden publieke winsten, met andere woorden gaan rechtstreeks terug naar de beleidsdoelen.

Elia's internationale samenwerking in de vorm van CORESO – een embryo van de toekomstige West-Europese netbeheerder – dient vervolgens te worden gestimuleerd en versneld uitgebreid. Dit is essentieel in de ontwikkeling van het West-Europees energienetwerk wat grote projecten zoals de windmolengordel in de Noordzee mogelijk maakt.

Elia is daarnaast sinds lang vragende partij om netverliezen te mogen opvangen met eigen productiecentrales. Dit is nu wettelijk niet toegelaten en Elia is meestal verplicht om steeds de duurste en meest vervuilende energie van Electrabel te kopen: namelijk uit de steenkool en aardgaspiekcentrales. Dit maakt de distributiekost extra duur en één van de voornaamste redenen van onze veel te dure energieprijzen.

In een meerderheidsparticipatie van de overheid zou ook mogelijk moeten zijn om basisenergie te produceren en te verkopen om zo het monopolie van Electrabel te doorbreken, de prijs te drukken en sociale tarieven realiteit te maken.

Het is écht zo simpel en écht goedkoop. In 2001 betaalden de gezamenlijke overheden voor 30% van de aandelen slechts 221 miljoen euro. De kleine 20% extra en nationalisatie van Elia zijn dus peanuts voor de start van een eigen nationale energieproducent.

Waarom doet niemand het dan?

Op naar een Europese vermogens-en vennootschapsbelasting!

2009-02-23T02:57:00.000-08:00

Na twee jaar communautair debacle heeft CD&V en alle andere Vlaamse nationalistische sukkelende indigestieven (kortweg: Vlaamse nasi's) het gepresteerd om met niets verwezenlijkt te hebben, naar de kiezer te trekken. Je moet naar het schijnt hun standvastigheid waarderen. Wat een helden! Alsof het Vlaamse niveau, het niveau van de toekomst is! Sic!

Dat zeggen alleen maar mensen, die niet bewust zijn van de gevolgen: namelijk fiscale en sociale dumping door regionalisering dat nu reeds veelvuldig is gebeurd tussen Europese landen. De stijgende werkdruk en loonmatiging die meer dan ooit gepredikt wordt, is er enkel omdat men steeds de regios elkaar laat kapot concurreren. Voor wat? Voor het behoud van jobs? Sic! De realiteit wijst anders uit.

Het kan echter anders: arbeidsrecht tot zelfs sectorale CAO's op Europees niveau afstemmen op elkaar bv. ter bescherming van de werknemers, de jobs en om het waanzinnige destructieve concurrentiedogma sterk te temperen.

Nog belangrijker: fiscaliteit naar Europa brengen, waardoor je een internationale vermogenstaks op vermogens boven 1 miljoen euro kunt heffen. De vermogens van meer dan 1 miljoen euro krijgen zo bv. niet de gewone rente van 3.5% bij de banken, zoals de meesten kleine spaarders. Nee, die krijgen gemiddeld 7-8% rendement. Met andere woorden, voor niets te doen, krijgen ze dubbel zoveel rente op hun geld. Dat is al lang niet meer iedereen gelijk voor de wet. Met andere woorden, de taxatie dient het rendement op vermogen op zijn minst gelijk te trekken. Het vrijgekomen geld kan men vervolgens investeren in jobs, in betaalbaar maken/houden van sociale zekerheid, pensioenen te verhogen en pensioenreserve naar de toekomst toe op te bouwen.

In een geregionaliseerde belastingsbevoegheid kan je ook geen fatsoenlijke vennootschapsbelasting heffen, omdat je dan fiscale dumping krijgt. Bedrijven doen dan aan cherry picking: het land uitkiezen, dat het minste belast: een race naar "het putteken". Het is niet voor niks dat de vennootschapsbelasting in Belgie sterk gedaald is van 44% naar 34%, voor KMO's zelfs naar 25%. In realiteit heel wat minder, dankzij de vele aftrekposten zoals de notionele intrestaftrek. In Nederland en Ierland is het zelfs van meer dan 50 procent in de jaren '80-'90, naar 25,5% in Nederland en minder dan 20% in Ierland gegaan. Dit allemaal voor de zogezegde concurrentiekracht! Sic!

Op Europees vlak moeten socialisten strijden voor een eerlijke vennootschapsbelasting van 40% of zelfs 50%. Gedaan met de fiscale concurrentie, die enkel de rijken ten goede komt.

Op naar een Europese fiscaliteit: een Europese vermogenstaks van 1,5 tot 3,5% en een gelijkschakeling van vennootschapsbelasting!

Banken: nationaliseren of belonen?

2008-10-23T09:44:00.000-07:00

Het zijn spannende tijden. Tijd voor het socialisme! Voor de stille niet-gewapende democratische revolutie. Weg met het systeem! Weg met het financieel kapitalisme. Men zou mij direct verslijten als irrationeel of communist.

Maar kom, even serieus.

Wij geven als burgers ons geld aan de banken.
Banken verkopen zich in de vorm van aandelen.
Banken verkopen het geld tegen hogere rentes of schijnnota's ver boven de deposito's weer door, meestal virtueel. Virtueel geld, niet gebaseerd op de échte solvabiliteit.
Nu kom. Niet erg denk je. Maar koppel dat eens aan winstmaximalisatie en de verkoop van de eigendommen van de bank aan aandeelhouders.
Wat krijg je? De ene zeepbel na de andere, alles tegen de limieten van het onmogelijke met massa's virtueel geld. Mexicocrisis, Aziatische crisis, woonhypotheekcrisis en nu de kredietcrisis allemaal gevolgen van grote gorte zeepbellen.

Nou kom, even serieus.

Als een arbeider zijn werk niet doet en zelfs zo slecht doet dat hij het verknoeit, dan ontslaat men hem. Banken en aandeelhouders, nee die ontslaat men niet. Die beloont men met enorme dividenden en steunbetuigingen. Het systeem, nee die ontslaat men niet. Men gaat het onderscheid maken tussen "slecht" en "goed" kapitalisme. Tussen "Keynsiaans" en "neo-liberaal" kapitalisme. Maar het vrijemarkt systeem an sich in vraag stellen? Nee hoor! Dat doen we niet!

Men roept: "regulering, regulering"! Er WAS regulering. Ze hielp niet. Bij de blinde winstmaximalisatie met virtuele deposito's, zal dit blijven leiden tot crisissen in tijden wanneer de groei stagneert in aanloop naar het einde van een hoogconjunctuur.

Ik besef 1 ding. Is het hoogconjunctuur dan werken de waardevermeerderende werknemers voor de winsten van deze financiële kapitalisten. Is het laagconjunctuur of crisis dan betalen de waardevermeerderende werknemers de tol:

Massale ontslagen en herstructureringen in het bankwezen, na fusies bv. bij Fortis
Betalen voor alle kleine zaakjes, bv. geld te gaan afhalen
Belachelijke lage rentes voor bankrekeningen onder de inflatie, terwijl de winsten duidelijk boven de inflatie lagen
Nu nog een recessie en koopkrachtcrisis gratis er boven op! Nou, daar had ik niet voor betaald :-)
Misleidende verkoopspraktijken met variabele kredieten (oorzaak hypotheekcrisis)

Awel goed bezig zeg ik dan! Wie draait er voor op, voor dit instabiel banksysteem? Twee keer raden.

Nu echt serieus!

Niet alleen neo-liberalisme is dood. Financieel kapitalisme is gewoon als een zeepbel opblazen. Ooit moet die springen. Men kan dan wel een nieuwe zeepbel blazen met iets meer zeepsop, maar barsten zal hij weer. We moeten een stevige bal hebben. Een die we niet moeten opblazen, één die even groot blijft voor iedereen en stevig en stabiel en goed voor de werkmensen.

Ongeacht de vele wantoestanden in communistische systemen, moet je één ding toegeven. Hun financieel systeem was zéér stabiel. De Sovjet had géén last van de beurscrash in de jaren dertig en vierde hoogtij. Nu met de kredietcrisis is er ook weer een land met alleen maar staatsbanken dat geen last heeft van de financiële crisis: China. Kunnen we hier niets van leren (natuurlijk niet van hun mensenrechten)?

Of gaan we de banken en verzekeringsinstanties nog belonen voor hun wangedrag met extra miljarden om ze te redden? Met een extra inflatie tot gevolg. Met een verder dalende koopkracht tot gevolg. Met een verdere recessie...

Ja kijk, wie is blind? Wie is er irrationeel?

Ik ben geen communist. Maar wel een realist. Wat is de rol van de bank in de maatschappij? Is dat om zoveel mogelijk winst te maken? Nee! De rol van de bank is een van breed maatschappelijk nut. Ze dient als betrouwbare bewaarplaats van ons geld. Ze dient als beredeneerd investeerder in onze economie, in de reële economie, in de Belgische economie!

Banken dienen niet om te doen aan het zeven keer herpakken van een ander zijn hypotheken. Banken dienen niet om te doen aan flitsspeculatie op de rug van de gewone mensen.

Onze banken moeten terug banken worden! En vlug.

Pleit voor een openbare kredietinstelling!

3 fabels omtrent de staking van 6 oktober 2008

2008-09-28T04:27:00.000-07:00

Indien men rondkijkt en hoort in hoeverre de solidariteit en collectiviteit nog aanwezig is bij de mensen, is er een tanend vertrouwen te merken in vakbonden en staking. Meer nog, misbruiken van patronaat leiden er toe dat werknemers tegen elkaar opgezet worden. In aanloop van de nationale stakingsdag op 6 oktober hoort men weer heel wat gemorrel over het platleggen van het openbaar vervoer. Daarom de noodzaak van een degelijke informering (en mail deze ook rond!).

FABEL 1: "Onnozele staking bij het openbaar vervoer, ik ben nu een dag verlof kwijt"

Er zijn verschillende manieren om een staking van het woon-werk vervoer aan te pakken, maar de werkgever mag nooit van de werknemer eisen dat hij een dag verlof neemt op een dag van staking. Indien dit het geval is, kan u zeker terecht bij uw vakbond die u helpt bij de juridische betwisting. De werkgever kan wel de werknemer tijdelijk werkloos zetten of opdragen thuis te werken.

Indien de mogelijkheid niet bestaat om thuis te werken en men niet op zijn werk geraakt, dan kan de werknemer het geval van heerkracht inroepen. Hiervoor dient hij een bewijsje te halen bij het openbaar vervoer dat ze staken, men (indien op voorhand aangekondigd) heeft geprobeerd om andere vervoersmogelijkheden te bemachtigen. Dankzij artikel 27 van het individueel arbeidsrecht voor "het gewaarborgd loon", moet de werkgever de werknemer deze dag volledig uit te betalen.

FABEL 2: "Vakbondslidmaatschap is duur en onnodig"

De nieuwjaarspremie dekt vaak het volledige lidmaatschap. Netto gezien is een lidmaatschap bij een vakbond quasi gratis. Men krijgt ook heel wat in ruil. Er zijn tal van informatieloketten met experten omtrent arbeidsrecht, die de mensen gratis verder helpen bij al hun vragen van loon tot vakantie. Daarnaast krijg je juridische en persoonlijke ondersteuning bij disputen omtrent het arbeidsrecht. Indien men meestaakt, krijgt men eveneens een stakingspremie dat het verloren loon ten dele opvangt.

FABEL 3: "Er is geen koopkracht daling"

Met cijfers kun je alles bewijzen. De lachwekkende studies van Unizo en VBO, die aantonen dat de koopkracht niet gedaald is (buiten deze van de allerlaagste lonen) nemen steeds selectief hun producten. Ze nemen zelfs elektronica mee, die uiteraard door schaalvergroting enorm hard in prijs gedaald zijn! Consequent weigeren ze echter de prijs van wonen, elektriciteit en verwarming mee te nemen, wat de grootste kosten zijn. De reële koopkracht voor de gemiddelde werknemer is sinds juni 2007 zelfs met 2,6% gedaald aldus cijfers van de federale overheid en nationale bank. Dan hoeft men zich geen verdere vragen te stellen wat de effecten zijn voor gepensioneerden en zieken, wiens uitkeringen heel wat minder aangepast worden dan deze van de lonen. VBO en Unizo blokken ook elke aanzet tot het welvaartsvastmaken van uitkeringen af. Verschillende golven van onterechte herstructureringen in zéér winstgevende bedrijven (vb. Janssens Pharmaceutica en UCB) en de constante aanval op de index zetten nog meer kwaad bloed in deze tijden van reële koopkrachtdaling.

Wat doet de regering? Twee keer niks. Wat bakkeleien over onbeduidende bevoegdheden of nog erger een aanval op het collectief federaal arbeidsrecht én fiscaliteit, wat net naar een Europees niveau gedragen moet worden om de nefaste gevolgen van globalisering op te vangen.

Als de regering 1,5 jaar staakt, dan geeft de gemiddelde rechtse flamingante kiezer applaus. De stakende werknemer op 6 oktober verdient van mij nu heel wat méér applaus. Daar is heel wat meer lef voor nodig.

Socialisme en zijn toekomst voor de jonge socialisten: iedereen aan één zeel en tegen het groot kapitaal

2008-08-10T11:56:00.000-07:00

Voor een socialer en socialistisch België, Europa, Wereld.

De (r)evolte van de jonge socialist(e) begint nu. Sluit u aan! Laat uw stem horen!

Geef uw ongezouten mening en raad over hoe we het verwilderde kapitalistische beest kunnen temmen.

Sociale rechtvaardigheidszin en solidariteit stroomt door de aderen, verankert in de ziel en met overtuiging verdedigend tot de laatste snik. Socialisme is een constante verontwaardiging ten opzichte van kapitalistisch (als in: niet zelf voor arbeidend, maar profiteren van de ander zijn arbeid voor eigen megawinsten) misbruik van de gewone man/vrouw. Het is tijd om opnieuw met zijn allen aan één zeel te trekken tegen dergelijke onrechtvaardigheid!

Dit is ook de reden waarom de huidige sociaal democratische derdeweg tendens te verwerpen is. Derdeweg als in het aanvaarden van de kapitalistische (als in: niet zelf voor arbeidend, maar profiteren van de ander zijn arbeid voor eigen megawinsten) maatschappij met hier en daar een bijsturing van overheidswege, maar liefst zo min mogelijk voor de liberalen. Rara laat net hun steeds mee regeren de laatste tijden en vooral in Europa! Wat zetten wij er tegenover? Geen hoop op verbetering, zelfs geen hoop op behoud van ons systeem. Wij zetten er tegenover: lastenverlaging voor het groot kapitaal, geen actie ten opzichte van de koopkrachtdaling, steeds hogere werkdruk, steeds langer werken! Socialisme dient dit te verwerpen en te ageren, niet in zijn defensieve schelp te kruipen.

De toekomst voor het socialisme ligt in mijn ogen dan ook in de accentuering van wat een socialistische samenleving is met een financiële incentive (en dit is dus geen dikke kapitalistisch laag), in plaats van de huidige kapitalistische (als in: niet zelf voor arbeidend, maar profiteren van de ander zijn arbeid voor eigen megawinsten) samenleving met een socialistisch laagje. Een socialistisch laagje, waar men dag na dag weer een stukje afkrabt.

Daarom stel ik 10 beleidsvragen voor aan onze Belgische en Europese socialistische "leiders", van nu en in de toekomst:

1) Waarom worden steeds meer zaken overgeheveld van de ziekenkas naar de private gezondheidsverzekering? Streven wij een Amerikaans zelfverzekeringsprincipe na op iets essentieel als gezondheid? Gezondheid is een recht en GEEN economisch goed! Iedereen die meedraait in onze maatschappij moet toegankelijke en betaalbare gezondheidszorg kunnen genieten. Dit is steeds meer verre van het geval, vooral voor gepensioneerden, zij die dit het meeste nodig hebben.

2) Waarom verlagen jaar na jaar de belastingen op bedrijfswinsten? Verdwijnen in heel Europa de vermogensbelastingen en dividendbelastingen? Op 10 jaar tijd is de gemiddelde vennootschapsbelasting maar liefst 20 procent gedaald! De dividendbelasting gaat bijna verdwijnen en de vermogensbelasting is in veel landen afgeschaft. De sociale zekerheid staat op springen, de BTW's (=indirecte belasting van de arbeider) worden opgevoerd en arbeid wordt overdreven zwaar belast. Het groot kapitaal (als in: niet zelf voor arbeidend, maar profiteren van de ander zijn arbeid voor eigen megawinsten) viert zege en het kapitaal van de rijksten groeit zienderogen, terwijl de armoede steeds groter wordt. Eerlijke hoge belasting van het groot kapitaal, ontlasten van de kleine man en een rechtvaardige herverdeling van de welvaart voor al wie meedraait in de maatschappij. Nu!

3) Waarom liberaliseren de liberalen in Europa markten van openbare diensten, zoals water, energie, post, openbaar vervoer, onderwijs, gezondheidszorg,...? De prijzen verlagen duidelijk niet en de prijsverhoging is niet alleen te wijten aan de olieprijsstijging. Maar aan het feit dat men distributiesystemen opdeelt, waardoor het rendement daalt en men moet besparen op verworven arbeidsrechten en de prijzen van geliberaliseerde markten de pan uit swingen. Laten we eerlijk zijn. Openbare diensten verdwijnen niet. Waarom moeten de winsten dan stromen naar de aandeelhouders? Waarom stromen die niet door naar het volk, de enige rechtmatige eigenaar van openbare diensten? Waarom moet het volk betalen voor het kapitalistisch (als in: niet zelf voor arbeidend, maar profiteren van de ander zijn arbeid voor eigen megawinsten) winstbejag van de toplaag? Waarom houdt men bij energie het zeer dure distributienet in overheidshanden, maar verpatst men de zeer winstgevende electriciteitsproductie? Waar zit de logica dat de overheid zogezegd geen economische actor mag zijn? De beste arbeidsvoorwaarden, werkelijk gelijke en lage prijzen kunnen ze aanbieden.

4) Waarom sluiten bedrijven (vooral multinationals) delen van hun bedrijf, omdat ze niet winstgevend genoeg zijn? Kan men dat verstaan? Niet winstgevend GENOEG? Sociale drama's spelen zich af omdat de winstmaximalisatie de bedrijven dwingt om meer dan gewoon winst te draaien. De overheid moet zijn rol als economische curator stellen, de boeken openleggen bij sluiting van een afdeling, indien nodig dat deel van het bedrijf onteigenen en de productie door laten gaan. Geen Renault 2 meer, geen Janssens Pharmaceutica Geel 2 meer, en zo zijn er nog tal van voorbeelden...

5) Waarom al die achterpoortjes in de fiscaliteit? Fiscale aftrekbaarheid is alleen hun gegund die fiscaal kunnen aftrekken. Waarom wordt er amper gecontroleerd en worden er geen voorwaarden gesteld aan beroepsonkosten? Waarom is het toegestaan dat men verschillende huizen koopt op naam van een BVBA en dit nog eens fiscaal aftrekbaar maakt? Waarom? Veel strengere fraudecontrole en strenge voorwaarden op beroepsonkosten zijn essentieel. Het ontduiken van belasting via zijn kennis van het fiscaal recht, moet tot een absoluut minimum beperkt worden. Momenteel worden slechts 3 % van de bedrijven gecontroleerd per jaar. Dat wil zeggen dat een bedrijf slechts 1 keer om de 33 jaar gecontroleerd wordt. Verschillende miljarden loopt men mis. Waarom zitten we met zo een log fiscalistensysteem dat zijn werk niet doet? Hoe komt het dat Nederland 1/3 van onze fiscalisten heeft, maar wel heel wat meer fraudeurs strikt? Geef de fiscalisten bonussen per vangst en je zal hun rendement zien stijgen!

6) Waarom een dergelijk logge staatsstructuur? Waarom de overbodige senaat en de vele provincieraden? Waarom de onnodige belastingsbrief en niet onmiddellijk toekennen van aftrekposten zoals kind en woning? Waarom 700 regeringen? Waarom die toplonen voor politici zonder enige prestatiekoppeling? Waarom zulke riante uitstapvergoedingen?

7) Waarom is er zo weinig plaats voor ecologische groei, naast de negatieve sociale groei in de economie? Biodiesel is zo een kapitalistisch monster geweest, waardoor bossen gerooid zijn om olieplantages aan te leggen met heel wat minder CO2 captatie capaciteit? Veengronden (perfecte CO2 opslagtanks) zijn braak gelegd voor palmbomen en palmolie, met een massale CO2 uitstoot tot gevolg? Waarom wordt kapitaal steeds minder belast, maar moeten mensen steeds harder en langer werken, voor eenzelfde en voor velen dalende koopkracht? Waarom wordt kernenergie zo vlug afgevoerd, terwijl de goedkoopste energiebron die hernieuwbaar is en bruikbaar in België, maar liefst dubbel zo duur is (windenergie n.b.). De extra capaciteit dat de netten daardoor nodig hebben, worden ook nooit in rekening gebracht! Waarom is CO2 emissiehandel lucratief geweest voor sommige enorm vervuilende industrietakken zoals de energiesector en heeft dit een heel speculatiemechanisme (hol geld) in voegen gebracht? Verreken ecologische en sociale groei in het BNP en je kan dan streven naar een duurzame economie.

8) Waarom wordt de rol van de overheid in innovatie zo beperkt? Alle grote technologische ontwikkelingen zijn overheids gesubsidieerd, van de scheepvaart, tot de luchtvaart, van de computertechnologie, de post, energievoorziening tot openbaar vervoer. Geen enkele van deze was er geweest zonder de grootse investeringen vanuit de overheid. De ontwikkelingsfasen waren steeds risicoinvesteringen volledig of kwasi volledig gedragen door overheidsgelden. Men holt overheidsgelden echter steeds meer uit, waardoor ecologische uitdagingen en innovatief onderzoek sterk achterop holt door onderinvestering vanuit de industrie. Logisch ook, zij streven winstmaximalisatie na op korte termijn en streven niet het algemeen nut na op middenlange termijn.

9) Waarom laten we onze gepensioneerden zo creperen? 1/4 leeft in armoede en gaat op korte termijn verdubbelen naar 1/2. Daar hoeft men niet meer woorden aan vuil te maken. Nulfactuur voor gepensioneerden voor basisvoorzieningen! De liberalen willen echter de gepensioneerden terug werken sturen! Werken tot men er bij neervalt. Dat klinkt meer 19de eeuws dan 21ste eeuws.

10) Waarom ontarmen nouveau sociaal democraten à la Brown en Blair van de derde weg het kapitalisme alsof het ons leven lief is? Het is tijd om het groot kapitaal en kapitalistische eeuwige winsthonger in een zéér strak keurslijf te dwingen.

Het kapitalisme is te verwerpen als heersende structuur, en socialisten dienen ze te verwijzen naar de tweede plaats. Economie moet er zijn voor de mensen, niet de mensen voor de economie! Dit zijn de tien strijdpunten om te beginnen. Ja, we zijn maar net begonnen!

Voor een socialer en socialistisch België, Europa, Wereld.

De (r)evolte van de jonge socialist(e) begint nu. Sluit u aan! Laat uw stem horen! Geef uw ongezouten mening en raad over hoe we het verwilderde kapitalistische beest kunnen temmen.

Bart Wolput, Animo'er en jong socialist

Sluit u aan: http://www.facebook.com/group.php?gid=20831564547&ref=mf

De staatshervorming

2008-07-17T03:36:00.000-07:00

Het standpunt Animo Nationaal:

Een operatie Betancourt voor de kartels

Je kan je ongenoegen uiten over de huidige politieke crisis door volop met modder te gooien zoals kleine kindjes in de zandbak. Uiteindelijk krijgt iedereen dan zand in de ogen en ziet niemand nog helder. animo wil niet in deze plat populistische val trappen.

Mensen hebben niets aan lege beschuldigingen à la ‘de Franstaligen hebben het gedaan’. Dat helpt de onderhandelingen niet verder, maar versterkt juist de polemiek in het land. Het getuigt van politieke moed om niet mee te doen aan stellingnames met het oog op electoraal gewin en te werken naar compromissen die bovenal realistisch zijn en goed voor het land, Een lofzang voor het falen van Leterme hoort daar niet bij. Als er één ding is waarover iedereen het eens kan zijn dan is het wel dat het afgelopen jaar geen winnaars heeft opgeleverd.

Wel verzuipt de economie onder de politieke inefficiëntie. De man en vrouw in de straat zien na maanden van politieke doelloosheid de koopkracht dalen, de energieprijzen stijgen en de levensduurte de hoogte in gaan. Voor hen wordt er niets onderhandeld. De regering zwaait met beloftes, kijkt de andere kant op en onderneemt wederom niets.

Verkiezingen zullen hieraan niets wezenlijk veranderen. De echte problemen worden vooruitgeschoven en futiele irrealistische beloftes worden hernieuwd. animo acht een fundamenteel debat over de perverse effecten van de permanente verkiezingskoorts die hebben geleid tot eindeloos electoraal opbod noodzakelijk. In deze pleiten wij ten eerste voor het laten samenvallen van verkiezingen. Ten tweede voor een reflectie over het nut van het behoud van bepaalde structuren zoals provincieraad en senaat. Ten derde dient ons kiessysteem te worden aangevuld met een federale kieskring om de representativiteit te bevorderen en de negatie van ‘die andere burgers’ in ons land te verminderen.

Volgens animo is het niet zozeer het model, dan wel de mensen die de plak zwaaien binnen het huidige politieke bestel, die hebben gefaald. Bovendien heeft de dictatuur van de minderheid, en dan verwijzen wij niet enkel naar het zuiden, ervoor gezorgd dat er een immense apathie is ontstaan bij de meerderheid van het kiespubliek. Kartels dragen in deze dan ook een verpletterende verantwoordelijkheid. Het kan niet zijn dat partijen die hoogstens 6% van de kiezers aantrekken een heel land lam leggen. animo wil in deze een operatie Betancourt voorstellen om onder andere de CD&V te bevrijden van haar gijzelnemers. Enkel dan kan er op een redelijke en volwassen manier gesproken worden over een staatshervorming.

Een eerste stap in de ontzenuwing van het land betrekking op onze hoofdstad. Er moet gepraat worden over Brussel op een pragmatische manier, wars van demagogie en taalfetisjisme. Brussel-Halle-Vilvoorde dient voor animo op korte termijn te worden gesplitst. Deze splitsing kan werken in het kader van een uitbreiding van het Brussels Gewest. Hiervan kan pas sprake zijn als in het Gewest eerst orde op zaken wordt gesteld door onder andere de inkrimping van de bevoegdheden van de gemeenten en de gegarandeerde tweetaligheid.

animo gaat het debat over een verdergaande staatshervorming niet uit de weg. Een staatshervorming kan bijdragen tot een betere werking van de staat.. De idee van solidariteit blijft hierbij voor animo centraal staan. Solidariteit gekoppeld aan efficiëntie zijn de twee termen aan de hand waarvan een sociale staatshervorming dient te worden gevormd. Een efficiëntie die niet gebruikt wordt als schaamlapje voor de splitsing van het land, maar wel een staatsstructuur beoogt die iedereen de best mogelijke sociale voorzieningen verschaft en ervoor zorgt dat de economische motor blijft draaien. In die zin kan solidariteit pas werkzaam gedijen als er ook ruimte is voor financiële responsabilisering van de gewesten.

Ik sta hier dan ook volledig achter, al moet ik wel duiden dat de financiële responsabilisering op een sociale manier moet gebeuren. De gewone burger mag niet het slachtoffer hiervan worden en solidariteit moet 100% federaal blijven. Het doel van de financiële responsabilisering is dan ook dat alle burgers in het land gelijk behandeld moeten worden en het beleid moet efficiënt zijn (bv. manier van activatie en rapportering van FOREM, ACTIRIS, VDAB=>die splitsing was een verlies van efficiëntie).

Beter dan de financiële responsabilisering zou een herfederalisering zijn van deze drie instanties, zodat er geen drie verschillende activatiebeleiden naast een zijn. Dit wil niet zeggen dat er geen gedifferentieerde beleiden meer kunnen, die er momenteel ook zijn tussen de groot steden en het platteland, provincie Antwerpen en provincie Limburg. Een 58 jarige die heel zijn leven hard gewerkt heeft, moet echter overal in België op eenzelfde manier geactiveerd worden.

Op vlak van verzorging en andere sociale zaken is financiële responsabilisering eveneens zich begeven op glad ijs. Het mag er niet toe leiden dat bepaalde mensen niet de nodige zorg of diensten krijgen, maar moet leiden tot een efficiënt en duurzaam beleid.

De financiële responsabilisering kan echter zorgen voor een verdere scheeftrekking, vandaar de voorkeur van een herfederalisering van sommige bevoegdheden of op zijn minst een zeer goed uitgewerkte sociale financiële responsabilisering, waar de beleidsmakers worden gestraft en niet de burgers onnodig worden aangepakt.

Visie energie (deel 4)

2008-07-15T06:28:00.001-07:00

Waarom het zelf nog verder uitleggen, wanneer de sociale experten het zelf doen?
Een leuke link voor de geïnteresseerden:

http://www.bloggen.be/kitokojungle/

Ja voor socialer Europa!

2008-07-01T06:03:00.000-07:00

Visie wonen (deel 3): het ware gelaat van rechts

2008-06-26T04:16:00.000-07:00

Jong gezond verstand heeft af en toe wel een goed punt (zoals elke andere partij), maar de onderbouwing staat vaak op losse schroeven. Zelden is een thema voldoende uitgelegd en laat staan dat er met sociale pijler rekening gehouden wordt. Duurzaam beleid wil zeggen een beleid dat steunt op de sociale, ecologische en economische pijler.

Een voorbeeld: het jong-LDD standpunt omtrent het woonbeleid (http://www2.jgv.be/Standpunten/Huisvesting.pdf): een standpunt uitgewerkt op 1 blz. Een woonbeleid is niet in 1 blz uit te drukken. Er zijn talrijke problemen en ook de organisatie van het geheel moet deftig uitgespit worden.

Daarnaast zijn de oplossingen kortzichtig en getuigen niet van duurzaam (sociaal/ecologisch) bouwen.

Even mezelf onderbouwen uiteraard:

Quote uit programma: Bovendien ijvert Jong Gezond Verstand voor het invoeren van een ‘notionele bouwaftrek’ waarbij het eigen ingebracht kapitaal financieel aftrekbaar is gedurende tien jaar à rato van 4 procent.

Antwoord: Kijk, wie van de jongeren heeft in godsnaam kapitaal dat ze kunnen inbrengen. Je analyseert de huidige woonproblematiek bij de jongeren totaal niet en brengt geen constructieve oplossing aan. Nee, wat doe je, je wil een belastingsvoordeel geven voor zij die reeds het geld hebben! Zo sluit je gewoon rechtstreeks 70%-80% van de jongerenbevolking uit én het meeste geld gaat naar de mensen die de meeste poen van thuis meekrijgen. Ongehoord! De rest wordt gewoonweg in de steek gelaten.

Ook nergens lees ik iets van prijsregulatie (huurprijzen bv. laten quoteren door een schatter en dat afbakenen, of meer sociale woningbouw om de marktprijs te drukken door het vergroten van het aanbod). Nergens lees ik iets van moderne samenlevingsvormen zoals kangeroewonen of huisjesdelen. Nergens zie ik iets over de promotie daarvan en de juridische tentakels ervan wegwerken (bv. ivm ontslag).

Quote uit programma: bijdragen. Jong Gezond Verstand wil een vermindering van het overheidsbeslag op huisvesting, door wonen als een basisbehoefte te definiëren en bijgevolg een verlaagd BTW-tarief van 6 procent te hanteren.

Antwoord: wonen is inderdaad een basisbehoefte. Maar je moet een onderscheid maken tussen basiswoonsten en luxewoonsten. Er is geen enkele reden om een luxevilla te laten bouwen aan dergelijke lage tarieven. Daar maak je betaalbaar wonen niet toegankelijker door voor de gewone mensen. Je holt zo overheidsinkomsten op luxebouw zelfs uit, waar men sociaal met zou kunnen bouwen.

Een begin zou eventueel wel zijn om sociale huisvestingsbouwmaatschappen te laten werken tegen 6%, omdat het hier om elementaire basisbouw gaat (low budget). De basiswoonstprijs dus tegen 6%, de luxe moet niet tegen 6%! Want het zijn opnieuw de grote kapitalen die ervan het meeste zullen profiteren!

Allerlei: Wat het standpunt rond huren betreft, veel te beperkt. Dat moet en mag best uitgebreider. Ik ben ook voor regionalisering, maar een huurbeleid kan je niet samen vatten in 4 zinnen. (o.a. kwaliteits huurhuizen, nieuwe samenlevingsvormen, juridische tentakels, woonassistentie...)

Wat betreft het groot grond bezit van overheid en particulieren. Er moet inderdaad wat gedaan worden, maar op rationele wijze, niet door ze gewoon op de markt te gooien. Meer sociale woningbouw en zodus betaalbaar huur en koopwoningen! Er moet ook een ecologisch bouwbeleid worden gevoerd, waar de sociale woningen goed geïsoleerd zijn (passief huizen eventueel).

Daarnaast moet er een fatsoenlijke taks komen op speculatiegronden! Dit zijn zaken die niet door de beugel kunnen! Wonen is een recht, geen speculatieobject. Hiermee reken ik dus af met speculanten, niet met projectontwikkelaars. Wat een heel groot verschil is.

Uitholling van het stakingsrecht (deel 2)

2008-06-25T14:42:00.001-07:00

Een pittig fragment uit een discussie omtrent het stakingsrecht en vakbonden.

Citaat Wim: Ik sluit mij aan bij de mening van Isabelle 'n aantal replies terug. Staken is iets dat als een laatste redmiddel gebruikt moet worden als alle andere mogelijkheden om tot 'n akkoord te komen uitgeput zijn. (Betreffende staking bij het spoor)

Antwoord: Ja, als laatste redmiddel. Kende u wel de verslechterde werksituaties en het met de voeten treden van CAO's bij de NMBS. De stakingen waren terecht en het NMBS bestuur had geen oren naar de grieven. Na de staking echter wél en kijk ze geven toe en de vele pestmaatregelen worden geschrapt. Kijk trouwens naar het aantal stakingen bij onze buurlanden, met name Nederland, waar het openbaar vervoer geprivatiseerd is. Daar gaat het ondertussen heel wat dramatischer en talrijker aan toe (plus het is duurder geworden en de lijnen in dunnerbevolkte gebieden zijn vaak geschrapt).

Citaat Wim: Wat ik echter onaanvaardbaar vind is dat publieke openbare diensten (De Lijn, NMBS, MIVB, Tec) zomaar onaangekondigd 't werk kunnen neerleggen. Ik vind dat echt onaanvaardbaar, men gijzelt reizigers die dagelijks naar hun werk moeten & studenten die naar school moeten. ('t schooljaar loopt nu wel ten einde maar dat even terzijde )

Antwoord: Waarom? Waarom gijzelen ze de werknemers? Dit noemt men een geval van heirkracht. U zal u dag loon krijgen, en studenten zullen het niet erg vinden om een dag verlof te hebben. Enkel de bazen betalen ervoor, maar laat ons even zien naar de stakingen van de boeren, koolputters en havenarbeiders. Moet ik het even herhalen? Die sloegen alles kort en klein én zetten alles af. Daar luisteren ze hene! De economische schade bij een NMBS staking van begot 12uur zijn peanuts. Dan moet men maar niet met de gewone werkmens zijn radijzen spelen! En kijk, alleen maar bij zo een maatregelen luistert men tegoei!

Citaat Wim: Ik vind dat 't stakingsrecht voor die ambtenaren voor bovengenoemde bedrijven beperkt mag worden en dat er minimumdienstverlening moet gegarandeerd worden. Verder vind ik het schandalig dat er zoveel overheidsgeld verspild word aan de NMBS die bitter weinig return opbrengt van de belastinggelden die ze van de federale overheid krijgt, waarin dan ook de lonen van stakende ambtenaren in zit. Toch totaal hypocriet. Privé bedrijven kunnen niet fatsoenlijk concurreren tegen de ambtenarij omdat ze niet met gelijke wapens kunnen strijden.

Antwoord: Wat zevert u over return? De NMBS is zelfbedruipend en er zijn zeer sociale reistarieven! Met de handen af van het stakingsrecht. Staken doet men enkel in uiterste nood, wanneer men niet wil luisteren naar de werknemers en hen overal blijft treiteren met pestmaatregelen. Minimale dienstverlening is enkel verplicht waar mensenlevens in gevaar kunnen komen (politie, ziekenhuizen,...). Er is geen enkele reden buiten een basis economische reden om stakingsrecht uit te hollen bij de NMBS. Goh dat is het begin van elke (ook niet-govermentele) staking en afzetpost te gaan verbieden. Men luistert enkel als men zeer luid brult. Dat is het probleem! Zo bewijze ook de succesvolle NMBS staking. Het echte probleem zijn onredelijke pestbeslissingen van het hoogkader, zonder overleg! Maar nee, het afschuiven als onredelijkheid van de werknemers, echt kortzichtig.

Citaat Wim: Ik vind dat Jean Marie Dedecker gelijk heeft als hij zegt de vakbonden rechtspersoonlijkheid moeten krijgen zodat ze voor hun daden tegen hun verantwoordelijkheid geplaatst kunnen worden bij stakingsacties die plaatsvinden bij openbare diensten.

Antwoord: Over m'n dood lijk. Als men vakbonden rechtspersoonlijkheid geeft, kunnen bedrijven en gewone mensen hiervan misbruik maken om de slagkracht van vakbonden als werknemersvertegenwoordiging uit te hollen. Er is geen enkele reden om dit te doen. De vakbonden zijn redelijk genoeg! Het gaat goed genoeg met de economie en de werknemers worden deftig vertegenwoordigd. Houden zo.

Citaat Wim: Ik was wel verheugt dat federaal minister Inge Vervotte strengere regels oplegt inzake stakingen & de dienstverlening die de NMBS moet verlenen.

Antwoord: U denkt toch niet dat Inge zo lomp is om in de rechtse dictatuur van het patronaat te stappen? Dream on en neem kennis van de stand van zaken.

Citaat Wim: Maar door al dat staken voor koopkracht aub zeg ambtenaren hebben 'n dikker pré zelfs meer pensioen op 't einde van de loopbaan tegenover hun collega's in de privé, niet te begrijpen. Ze hebben gratis woon-werkverkeer word betaald door hun FOD, groeps & hospitalisatieverzekering, korting bij de apotheker voor medicijnen, etcetera..

Antwoord: Kortom, ze zijn een goed voorbeeld van hoe men met zijn werknemers moet omspringen. Met volle respect en ze niet uitnijpen tot de laatste druppel! Lang leve de overheid!

Citaat Wim: Ik vind dat de privé meer slagkracht moet krijgen, interimarbeid moet kunnen in overheidsinstellingen vind ik. Ambtenarij kan meer doen met minder mensen. Verlaag de vennootschapsbelasting drastisch genoeg (zodat werkgevers zich dit kunnen permiteren) en verplicht werkgevers om voor ons aan aanvullend pensioen sparen te doen en ons groeps & hospitalisatieverzekering aan te bieden bij 'n Arbeidsovereenkomst. Dat zou velen mensen die nu werkloos zijn 'n incentive kunnen geven om te gaan werken.

Antwoord: Bah man, interimcontracten is uitholling van sociaal verworven rechten. Geen recht op ancienniteit, uitholling van het vakantierecht, jobonzekerheid! Kan u nog meer rechtse bullshit verkopen. Vertel nu eens een ding: hebt ge nu één ding gezegd dat de gewone (werk)mens goed gaat uitkomen? Nee, totaal niet. Enkel de bazen zullen er bij varen. Sommige noemen zo een houding wel eens de houding van een patronaatgatlikker.

Duurzaamheid: een stelling

2008-06-11T02:59:00.000-07:00

Duurzaamheid, iedereen heeft er wel van gehoord en de meesten passen het wel eens toe, bv. de standby knoppen uit om energie te besparen, de achterkant van gebruikte papieren hergebruiken, oude kleren of meubels weggeven en niet weggooien, recycleren,...

Duurzaamheid is ook meer dan een modewoord. We zien de afvalstorten verhogen, massaal polluenten in het milieu aan het storten, de pollutiestromen in de zee vergroten en stelselmatig zijn we onze natuur in een versnelling aan het brengen, waar heel wat mensen uiteindelijk de dupe van gaan zijn. Het is dus essentieel om duurzamer te leven om een leefbaar milieu voor ons nageslacht te garanderen.

Vandaar een nieuwe stelling omtrent duurzaamheid: je hebt product A en je hebt product B. Product B gaat veel langer mee, is duurder in aankoop, maar is uiteindelijk heel wat goedkoper. Product A is geen duurzaam product, maar goedkoper in aankoop en dus laagdrempeliger. Is het dan gerechtvaardigd om bv. twee taxen te heffen. Op product B de traditionele 21% BTW en op product A een hogere duurzaamheidtax van bv. 40%? Er moet wel duidelijk gesteld worden dat het gaat om duurzame producten die uiteindelijk goedkoper uitkomen (dus niet voor producten waar het duurzame product veel duurder blijft).

Om het wat concreter te maken een vb. gloeilamp vs. spaarlamp. Een spaarlamp is heel wat duurder in aankoop, maar zelfs dan bespaart het 30 - 40€ per lamp uit. Er is heel wat minder energiegebruik, en je kent het vraag aanbod verhaal wel. . Je kan het evengoed toepassen op andere zaken zoals auto's, productieprocessen, tv's,...

De extra BTW opbrengsten zouden integraal moeten gaan naar onderzoek voor duurzame technologieën, 100% recycleerbare kunststoffen, hernieuwbare energie,...

Wat denken jullie erover? Het is als het ware de vervuiler betaald.

Belastingsverlaging is uitholling van de sociale rechten

2008-06-06T09:23:00.000-07:00

VLD belooft: iedereen belastingverlagingen! http://www.vld.be/page?&orl=1&ssn=&lng=1&pge=1&nws=3705

Logica van de wet der financiën: iedereen giest, wie wil er niet meer verdienen? Men zou nogal een dikke idioot moeten zijn om te zeggen van, nee voor mij niet hoor. Verdeel het maar onder de armen (en hij stak een deel onder zijn rechter en bijhorend ook linker oksel). 200€ per oksel!

Zo maken ze de burger echter blind voor het feit dat het meeste van hun belastingsverlaging zal gaan naar lastenverlaging op ploegenarbeid en verlaging van de vennootschapsbelasting. Een borrelnootje voor de werkende, een zak borrelnoten pour les patrons.

Maar laten we dieper kijken op de materie. Verder zien dan die neus lang is.

2005: goedkeuring generatiepact I, één in de rijtje van de velen, daar moge u gerust op zijn als het zo verder gaat met kadootjes. We moeten allemaal langer werken, want er is géén geld (géén geld? Tiens.) voor uw pensioen. De gewone burger is kwaad en ontzet, maar slikt de zware pil, want het zal de laatste zijn en de pensioenleeftijd is nog relatief doenbaar. Ok, de burger gelooft het, we moeten langer werken, pensioenen immers onbetaalbaar (is it? 9 miljard euro extra tegen 2030 zo becijferen de economen. Dat zou er niet zijn?).

Maar wat zien we in de periode 2002-2007?

1) 1ste belastingsverlaging

2) Verlaging van vennootschapsbelasting

3) Notionele belastingsaftrek

Allen tesamen kost het verschillende miljarden euro's aan de staat op jaarlijkse basis. Geen geld voor pensioenen? Het is maar dat we geen geld meer in het reservepotje steken of beter gezegd in het afbetalen van onze staatsschulden, zodat de besparing in rente later gebruikt kan worden om onze pensioenen betaalbaar te houden (het zogenaamde zilverfonds). Het is ook niet meer het geval dat lastenverlaging onze economie gaat bevorderen. Momenteel zijn er andere structurele problemen en deze gaat men niet meer kunnen verhelpen met lastenverlaging. Geld dat je nu weggeeft, komt niet meer terug. Geld dat weg is, is weg.

Op de koop toe lanceren de liberalen (liberaal zou zogezegd voor vrijheid staan? Toch niet om op pensioen te gaan in ieder geval!) deze week wederom een enorm voorstel tot belastingsverlaging wat weer een hele kluit op jaarbasis zou kosten. De werkende mensen denken, leuk leuk, ik hou meer over. Les patrons denken, nog leuker, ik hou heel wat meer over én ik kan mensen nog meer inzetten in vroeges en lates.

Awel, denkt nog eens een keer na! Als ze zo kadootjes blijven geven, zullen we tegen we op pensioen gaan 70 jaar zijn! Generatiepact II, ik voorspel een zestal jaar vooraleer het door onze strot wordt geramd en gaan we het blijven slikken? Want al die kadootjes blijven niet betaalbaar en vooral de gezinnen met schoolgangers, zieken en gepensioneerden zullen er het eerst de dupe van zijn.

Belastingen zijn een herverdelingsmechanisme waar de sociale verzorgingsstaat op gebaseerd is. Het zorgt voor toegankelijk onderwijs, betaalbare zorg én dat je op een rechtvaardige leeftijd op pensioen kan gaan. Dat zij die willen blijven werken, maar werken, geen problemen mee. Maar mensen die 40 jaar krom staan, gun hen toch een pensioen! Ze hebben ook heel hun leven afgedragen. Het is wél betaalbaar!

Liberaal zegt: Lastenverlaging => werkloosheidscijfer daalt. Ons werkloosheidscijfer heeft een ZEER grote negatieve impact op de haalbaarheid van de pensioenen in de toekomst (2010-50), vergelijk maar met andere Europese landen. Werkloosheid daalt => Haalbaarheid pensioenen stijgen.

Antwoord: de huidige lastenverlaging gaat geen jobs creëren net zoals de vorige lastenverlaging geen extra jobs heeft gecreëerd. Men krijgt de vacatures nu reeds niet ingevuld. De rem op onze economie is niet meer dat men geen nieuw initiatief zou creëren (waar je dus op doelt met jobcreatie), maar de krapte op de hoger geschoolde arbeidsmarkt. Een lastenverlaging in Vlaanderen heeft dan ook geen enkel nut! We zitten trouwens met ocharme het laagste hoeveelheid aan werklozen ooit. Het is gewoon een kwestie van prioriteiten afstellen en dat is blijkbaar niet het waarborgen van de pensioenen, terwijl het geld er best is!

Lastenverlagingen leiden op Europees niveau enkel naar een opbod van fiscaal gunstige regimes (een tendens merkbaar in heel Europa). Stelselmatig wordt sociale zekerheid en dus staatsinkomsten uitgehold, onder de mom van het concurrentiefabel. We zijn reeds zeer competitief (België staat 4des in Europa kwa investeringen). Waarom streven naar de beste economie, als sociale voorzieningen uitgehold worden? Is een gewone goede economie, niet goed genoeg? We moeten zien dat de welvaart goed verdeeld wordt in een relatief stabiele economie, en dat eerste is verre van realiteit aan het worden. Het laatste kunnen we niet meer bij regelen met fiscale nog gunstigere regimes, integendeel het fiscale opbod destabiliseert net heel de economie, door ondergraven van de algemene koopkracht op lange termijn.

Het deficit van de kruistocht tegen rokers

2008-05-30T08:30:00.000-07:00

Naar aanleiding van een artikel in de Standaard: http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=A41SIVSB

Ik ben persoonlijk gedegouteerd van dat zogezegde liberale - kuis uw eigen troep op - standpunt.

Mijn visie omtrent roken:

1) Iedereen die volwassen is en wil roken, mag roken
2) Iedereen die niet wil (passief) roken, moet in staat zijn om niet te roken
3) Stop stigmatisering van rokers, laat iedereen in zijn echte vrijheid, respecteer elkaar
4) Zorg voor een differentiatie in café's. Je telt het aantal café's en je deelt aan max het procentueel overeenkomend met het aantal roker licenties (27% in België) uit voor roken aan de hand van welbepaalde criteria (omzet, ligging, type café, aanvraag,...) . Dit is dus dé consensus oplossing, waar je ieder zijn vrijheden geeft. Een totaal rookverbod is verdedigbaar vanuit de ethiek van John Stuart Mill:

"The sole end for which mankind are warranted, individually orcollectively, in interfering with the liberty of action of any of theirnumber, is self-protection. That the only purpose for which power can berightfully exercised over any member of a civilized community, against hiswill, is to prevent harm to others. His own good, either physical ormoral, is not sufficient warrant."

Doch vanuit democratisch en deontologisch oogpunt, is het essentieel om ook de wens van de consument te respecteren. Dit kan via de gecontroleerde differentiatie in café's. Mindere omzet van rookvrije café's compenseer je door aan de rooklicentie een bepaalde belasting te hangen, die je doorstort als subsidie voor de rookvrije café's.

Een totaal rookverbod brengt zowiezo meer overlast mee:
a) Geluidsoverlast voor buren
b) Overlast op het trotoir voor voetgangers
c) Peukentroep
d) De zon schijnt niet altijd 30°

5) Rokers hebben om ethisch economische redenen evenveel recht (en niet minder zoals het artikel aanhaalt om drogredenen) op een medische behandeling bij longkanker, dan een niet-roker omdat

a) Een roker kost weliswaar 20% meer gemiddeld in zijn leven aan medische kosten. MAAR leeft gemiddeld heel wat minder lang en sterft rond zijn pensioenleeftijd, in tegenstelling tot zijn niet-rokende tegenhanger, waardoor de maatschappij heel wat aan pensioen uitspaart. (ok, dat is cru gesteld, maar men haalt te vaak onterecht het economische standpunt aan om rokers te vloeren.)
b) De roker heeft daarnaast ook extra opgebracht voor de staat via hoge accijnzen...
c) Vanuit sociaal oogpunt is het zeker te verwerpen om mensen hun recht op verzorging te ontzeggen. Sociale situaties die leiden tot roken, is zelden enkel en alleen de oorzaak van de eigen persoon, maar vaak veroorzaakt door omgevingsfactoren. De verantwoordelijkheid enkel bij de persoon leggen is dan ook getuigen van kortzichtigheid.(Bron: Schwartz, 1993, Life style, health status and distributive justice. Health matrix: journal of law medicine 3(1): 195-220)

Puur economisch gezien komt een roker de staat veel goedkoper uit. Weliswaar is het essentieel dat iedereen voldoende geïnformeerd wordt over de gevolgen, maar de keuze is uit deontologisch standpunt volledig het recht van de consument!

De discussie:

Kevin schreef: * Behoud solidariteit, iedereen heeft recht op gezondheidszorg, ongeacht fouten in het verleden*

Antwoord: Uiteraard heeft iedereen recht op gezondheidszorg. Ik ben er tegen om dit als 'fout' te bezien. Iedereen heeft het recht om zijn levensstijl in te vullen zoals hij wil. Anders moet je mensen die te veel stress hebben, te sedentair leven, te zwaarlijvig zijn, te weinig groentes eten ook gaan beteugelen. Als je de vrijheid geeft op euthanasie te plegen, moet je ook de vrijheid geven om in je lichaam te stoppen wat je wilt. Een roker bespaart, zoals reeds gesteld, de maatschappij geld. Hij heeft er voor betaald en heeft er zeker recht op.

Kevin schreef: * Ban roken uit alle publieke ruimten, ook cafes*

Antwoord: Maar zorg ook voor de potentie tot aanvragen van een rookvergunning speciaal voor rookcafé's (zoals hierboven reeds aangehaald) + zeer goed uitstallen (= recht op informering van de consument). Zo hebben de mensen de vrije keuze om al dan niet in zo een café binnen te gaan. Café's op maat van mensen en niet mensen op maat van een visie die men heeft zoals de maatschappij er uit moet zien. Uiteraard moet er alles aan gedaan worden om niet-rokers niet verplicht te laten meeroken. Dat is ook een basisrecht. Maar het is uitermate belangrijk om een ieder te respecteren zoals hij is. Zolang dat niet het geval is, is er wel degelijk een kruistocht tegen rokers.

Kevin schreef: Verhoog de prijs van tabak/sigaretten*

Antwoord: Dit zorgt niet voor een betere levenskwaliteit van rokers en is een vorm van negatieve ontmoediging. Mensen die sociaal financieel reeds niet goedgesteld zijn, kunnen zo nog verder achteruit gesteld worden (het zijn voornamelijk de minder gegoeden, die roken). Ontraden doe je op een positieve manier. Beter zou dus zijn: aanbieden van gepaste begeleiding voor te stoppen met roken, gratis rookstoppakketten, duidelijke informering over de gevolgen van roken op alle mogelijke manieren (zoals op pakjes sigaretten, scholing, dokters,...).

Vierge schreef: Vriendgroepen moeten maar wat water bij de wijn doen? Ok, ik weet da'k kan zagen over da roken, maar ik vind niet dat ik op het gebied van gezondheid water bij de wijn moet doen omdat mijn vrienden een ongezonde gewoonte hebben. Ik vind dat zij net eerder rekening moeten houden met mij, omdat ik gekozen heb niet aan die ongezonde gewoonte mee te doen en omdat zij mijn gezondheid kunnen schaden (en als goede vriend wil je dat toch niet, zou je denken?)

Antwoord: Zeker waar. En dat is wat onder vriendengroepen uitgemaakt moet worden. Ik vind dat de overheid zich niet te moeien heeft daarin. Er zijn 27% rokers in België. Geef dan bv. max 27% van de café's een rokerlicentie en maak dit duidelijk. Zo kan iedere vriendengroep zijn zin doen en tot een consensus binnen die groep komen.

Vierge schreef: Rokers moeten zo niet betutteld worden, ze zijn bezig met een ongezonde gewoonte die een zeer hoge kans op zware gevolgen veroorzaakt... Hart-en vaatziekten, kanker, ... Opkomen voor de rechten van de rokers vind ik wat idioot... En hier bedoel ik rokers in het algemeen eh, nu niet dat ik mensen die roken 'slecht' of 'voos' ga vinden ofzo, maar gewoon, dat roken in het algemeen, het is slecht en de mensen zonder die slechte gewoonte zouden er zo weinig mogelijk last van mogen hebben.

Antwoord: Je bedoelt, men moet er geen eieren onder leggen. Men is reeds bezig met ze te betuttelen . Wat betreft die kans kom ik weer tot het andere punt: wist je dat gebrek aan lichaamsbeweging een sterk verhoogde kans geeft voor darmkankers (+70%) en hart en vaatziektes (+40%), zelfs heel wat meer dan roken? Moet je sedentaire mensen dan ook hun recht op sedentairheid ontzeggen? Je moet de mensen zo goed mogelijk informeren, maar laat ze zelf toch kiezen wat ze doen. Het economische argument alsof ze meer zouden kosten voor de maatschappij heb ik reeds onderuit gehaald.

Vierge schreef: Ik weet dat ik kan doordrammen over dit onderwerp, dus ik heb me er zo lang mogelijk nog buiten gehouden Maar mijn tante is gestorven aan longkanker en dat wens ik gewoon geen enkel mens toe. Als je door te stoppen met roken die kans daarop drastisch kan verminderen, begrijp ik niet dat mensen nog roken.

Antwoord: Mijn twee opa's zijn gestorven aan longkanker. Mijn moeder krijgt het waarschijnlijk ook als verstokte kettingrookster en genetische aanleg. Een sociaal argument dat ik als enige gegrond zie om van overheidswege zo te moeien met de individuele levensstijl, omdat het de nabestaanden kwetst.Ik pleit echter voor de maximale informering over de gevolgen, maar totale vrijheid over eigen lijf.

Eindconclusie:
Maar uiteraard, misschien is een totaal verbod zo slecht nog niet en is het een kwestie van gewoonte. Persoonlijk ben ik er zeker niet tegen. Heb mijn beide grootvaders verloren aan longkanker. Het feit dat het een sociaal drama is voor nabestaanden is een reden, waarom je inderdaad roken zo veel mogelijk moet ontmoedigen. Doch wou ik een genuanceerd verhaal brengen dat je ook kan kiezen voor de gulden middenweg.

1 mei dag van de arbeid: verloochen uw rechten niet niet!

2008-04-29T03:16:00.000-07:00

Even de geschiedenis kennis bij de jongeren testen.
Zonder te googlen antwoord op de volgende vraag (vooral voor jezelf)
Weet jij waarvoor die dag, 1 mei, staat?
Wat was de aanzet tot deze feestdag?
Leef jij volgens het recht van de grondbeginselen van deze feestdag (voor de werkende mens)?
Is 1 mei dan voorbijgestreefd of actueler dan ooit?

Zij die 1 mei als oubollig zien of een promodag der linksen, moeten daarna toch maar eens googlen en dan merk je dat de oorsprong en inhoud van 1 mei actueler is dan ooit voor heel wat mensen, voornamelijk bedienden. Verworven rechten worden stelselmatig pseudorechten. Erger nog, het is tegenwoordig vaak algemeen aanvaard en beschouwd als normaal dat we ze inleveren.

Nee, het is niet normaal!
Wake up.
Vecht voor je recht: 8 uur werk, 8 uur plezier en 8 uur slaap.

1 mei is symbool voor de strijd om maar max 8 uur per dag te werken, 40 uur per week tegen eenzelfde vastgelegd loon. (Gemiddeld uiteraard).Omdat het leven niet alleen werken is, maar ook recupereren én genieten. Een strijd die lang gevoerd is, maar op het grootste deel van de bedrijven waar ik nu ga solliciteren hoor ik: " ge moet flexibel zijn" lees: meer dan 48 uur willen werken per week, "ge moet stressbestendig zijn". Als je teveel stress hebt, is dat omdat ze u teveel belasten en te weinig ontspanning geven. Dan ma clameren dat hart- en vaatziekten, burn outs en depressies sterk stijgen. Met als sterkste orgelpunt maken ze ons bang, dat we nog langer moeten werken omdat we onze ziekenzorg niet meer gaan kunnen betalen! Wat een hypocrisie! Pushing to the limits.

Ik wil best wel hard werken. Maar niet tot het uiterste ten koste van mijn leven en niet ten koste van mijn gezondheid en levenskwaliteit. Ik wil krijgen waar ik recht op heb:8 uur werk (ja daar heb ik recht op), 8 uur plezier (daar heb ik zeker recht op), 8 uur slaap.

Maar waarom bouwt de maatschappij ons om naar werkmachines, al vanaf het schoolgaan? Waarom verplichten de patrons om ons meer dan 40 uur per week gemiddeld te laten werken? Waarom is het steeds meer leven om te werken en niet werken om te leven? Waarom schikken we ons naar het lot dat ons wordt geindoctrineerd? Hebben we die lange werkweken echt wel nodig om gelukkig te zijn? Komt dat onze sociale leven en gezinsleven ten goede? Moet onderwijs al vanaf de kleuter klas gericht zijn op prestaties?

Wees kritisch. Vroeger is het bediende contract in het leven geroepen, om een beetje flexibiliteit te behouden bij het topkader. Hedentendage is een bediendecontract echter meer ingeburgerd en werkt het grote deel van de bevolking hieronder. Talrijke misbruiken heeft dit tot gevolg, van bedrijven die hun werknemers pushen tot de limiet zonder dat ze er voor vergoed worden. Mensen werken langer dan waar voor gestreden is, leven korter zonder echte compensatie. Waarom zouden we een sterk verminderde levenskwaliteit moeten hebben, zodat het patronaat zijn zakken kan vullen met onze arbeid?

Sociale situaties worden verwrongen en het snel groeiende individualisme is onvermijdelijk het gevolg van deze misbruiken. Zij die zich willen schikken naar het patronaat, en zij die zich moeten schikken naar het patronaat. Het is tijd om te herschikken, m'n gedacht!

Euthanasie voor iedereen.

2008-03-26T01:43:00.001-07:00

SP.A is bereid om de uitbreiding van de euthanasiewetgeving, zoals Open VLD die voorstelt, vanuit de oppositie te steunen. Maar CD&V wil ethische kwesties binnen de regering houden.

Er gaapt een principiële kloof tussen de liberalen en de christendemocraten over ethische kwesties, ook al zitten ze nu samen in de regering.
Oppositiepartij SP.A is wel te vinden voor het voorstel van Open VLD om euthanasie ook mogelijk maken voor kinderen en dementerende bejaarden en biedt de liberalen meteen een wisselmeerderheid voor ethische thema's aan.
Myriam Vanlerberghe, fractieleidster van de SP.A-Spirit-fractie, hoopt dat de regeringspartijen stoppen met kibbelen en een sereen debat voeren over euthanasie. Zelf heeft ze reeds een wetsvoorstel ingediend over euthanasie voor minderjarigen en ze is ook voorstander om een regeling uit te werken voor dementerenden.

'Eerst binnen meerderheid'
CD&V is niet opgezet met de gang van zaken. Dat blijkt uit een reactie van interim-voorzitter Wouter Beke vanmorgen op Radio 1.
'Ieder parlementslid is uiteraard vrij om een wetsvoorstel in te dienen. Maar het is ook zo dat er sinds zaterdag een meerderheid gevormd is, en dat het van enige loyaliteit zou getuigen om eerst binnen die meerderheid tot een akkoord te komen, voordat men naar andere partijen kijkt.'

Bron: de standaard

Nu, ik vroeg me af, wat de meningen omtrent euthanasie voor terminale kinderen en terminale demente ouderen is bij de gewone bevolking. Mijn mening is zeker deze van de wisselmeerderheid. Het recht van eenieder om zichzelf "uit zijn lijden" te verlossen, zoals het Onze Vader altijd mooi predict.
Persoonlijk vind ik het recht op sterven een grondrecht en iets dat in alle sereniteit moet kunnen gebeuren. Mijn mening over euthanasie, gaat dus zelfs nog een stuk verder dan de huidige regelgeving en benadert eerder de Zwitsere mentaliteit van recht van vrijheid op de beslissing van terminatie van het eigen leven. Uiteraard allemaal mits een zeer goede omkadering, psychologische begeleiding en bij falen van elke behandeling beschikbaar in de geneeskunde voor een waardig voortgezet leven.

Zou jij bij terminale kanker, willen uitleven onder de morfine, weg van alle menselijke waardigheid? Of bij een vergevorderd stadium van dementie dat je je eigen kinderen niet meer herkent en om de haverklap je eigen onderzeikt? Ik zie niet in wat daar nu heldhaftig aan is, zoals kardinaal Danneels Hugo Claus nog verweet met zijn euthanasie. Soms is het gewoon 'tètatitutis'.

Visie energie (deel 3)

2008-02-04T09:33:00.000-08:00

Een samenzitten met verschillende ervaringsdeskundigen uit de energiesector: o.a. Guido Kuyl van Elia en Gazelco, Frank Roosens en Tim Hellinckx van het ACOD, heeft mijn eerdere bedachte hypothese weer maar eens herbevestigd: "De radicale uitstap uit kernenergie is ondoordacht, populistisch en overhaast". Problemen van onderinvestering in de netten en innovatie is hét probleem van dit en volgende decennia. Er is een onderinvestering van zowel de energiesector - die sterk kapitaliseert op de energiecrisis - als vanuit de overheid, die alle grip op de energiesector zo goed als kwijt is.

Nogmaals: dit is géén pleidooi voor kernenergie. Iedereen is tegen kernenergie. Maar een realistische rationele uitstap is wel op zijn plek. Er is nog te veel werk aan de winkel. Men ziet enorm veel over het hoofd, zoals extra piekcentrales, aanpassing van het net, de veel duurdere productiekosten,... Wie gaat de enorme meerkost van de blinde kernuitstap betalen? Daarmee zijn de recente prijsstijgingen slechts een karig voorgerecht. Tijd voor een écht debat!

Enkele problemen op een rijtje:

De productiekost van energie via windturbines is minstens dubbel zo duur per Kwh dan met de traditionele kernenergie. De productiekost van zonne-energie is vier keer zo duur. Men heeft dit demonstratief mooi kunnen omzeilen met bv. de Thorntonbank, door de kosten van de lijnen, die onder water gelegd werden in het lastenboek van Elia - de netbeheerder - in te schrijven. Dit maakte echter ruwweg 30% van de totale kosten uit. Kosten die dus niet in de destijds gepresenteerde kostprijs werden ingeschreven, waardoor windenergie niet zoveel duurder leek. Een grote politieke fout. De fiscale aftrek van zonne-energie zorgt dat zonne-energie nog steeds minstens dubbel zo duur is voor zij die zonne-panelen wensen te plaatsen.
Er is een systematische onderinvestering in onze distributienetten. Vooral de Waalse en Brusselse netten stammen nog af uit de prehistorie, maar ook de Vlaamse netten zijn niet veel beter en hebben eveneens enorme stroomverliezen. Het anti-voorbeeld van rationeel energiegebruik. De consument draait hiervoor op via de distributiekosten. Men voorspelt zo op korte termijn makkelijk een verdubbeling, tot verdriedubbeling van de distributiekosten.
Sinds jaren '90 zie je een steeds verder wegzakken van de investering in hernieuwen en opdrijven van de capaciteit van onze netten. Het opdrijven van de capaciteit van onze netten is enorm essentieel om ons te wapenen tegen de pieken in het net, die komen van hernieuwbare energiebronnen. Het gebrek van voldoend capaciteit in onze netten heeft reeds geleid tot enkele black outs en het jaarlijks fenomeen van het bijna doorsmelten van de hoogspanningsnetten België-Nederland. De netten en distributie volledig moderniseren en capaciteit verhogen duurt 20-30 jaar en kost tientallen miljarden. Geen tijd te verliezen dus, zeker als je maar ooit aan meer hernieuwbare energie wilt denken in België.
Hoewel het noodzakelijk is om in de Europese context te denken, ligt toch een van de grote problemen in het gebrek aan zelfvoorziening. Van de zelfvoorziening van electriciteit van 100% eind jaren 80, blijft er nu nog 90% overeind. Het aandeel blijft wegzakken, zeker als resoluut gekozen wordt voor de totale ontmanteling van de kerncentrales. Het ironische is, is dat de 10% van de ingevoerde energie afkomstig is van Franse kerncentrales. Nog ironischer is, is dat er Franse kerncentrales worden bijgebouwd nabij de Belgische grens.
Het grootste probleem ligt er echter in wanneer de invoer van energie uit het buitenland komt te staan tegenover leveringsproblemen in het land zelf. Uiteraard zal dat land eerst zijn eigen bevolking en industrie voorzien, en dan pas ons. We worden afhankelijk van een ander zijn grillen.
Distrigas met een jaarlijkse winstmarge van meer dan 100% ipv de 6 tot 8% winstmarge voor bedrijven, wat gebruikelijk is en toegepast bv. voor staatsgecontroleerde holdings als ELIA. Distrigas is een ware cash cow, waar niets aan gedaan wordt.
Veel zogezegde "groene energie" is echter van betwijfelbare oorsprong. Er is geen transparantie vanuit de sector, noch van contracten, noch van de oorsprong van de energie.
Herinvoeren van het tijdens de liberalisering afgeschafte controle en correctiecomité van de energiesector is zeer hard nodig om de willekeur van de monopolistische spelers bij te sturen. Maar ook om transparantie te eisen van contracten en oorsprong.
Noodzakelijk om uit te gaan van reservecapaciteit om pieken en dalen op te kunnen vangen, ten gevolge van wisselvallige en onvoorspelbare hernieuwbare energie. Die reservecapaciteit komt van piekcentrales (aardgas/steenkool/...), maar zijn eveneens erg duur. Elia koopt van Electrabel reservecapaciteit om zware wisselende fluxen (afkomstig van af/aan toestand van windparken uit Duitsland, Nederland als België.) te stabiliseren tegen vele malen de normale marktprijs, waar nog geen enkele politicus vragen heeft bij gesteld! Een meerkost die de consument weer betaalt via de distributiekosten. Allemaal factoren om dus in rekening te brengen.
Fiscale aftrekbaarheid van bepaalde energiemaatregelen is enkel weggelegd voor de welgestelden. Mensen met kleine inkomens vallen uit de boot. Fiscale aftrekbaarheid is eveneens weggesmeten geld, doordat hier cruciaal investeringsgeld weggegooid wordt en dit niet constructief bijdraagt tot duurzame hernieuwbare energie. Het is slechts tijdelijk hernieuwbare energie. Een druppel op een hete plaat.
Indien wordt afgestapt van kernenergie in België, zal het enkel de kernproductie verplaatsen, maar er zal nauwelijks netto vermindering zijn. Indien we kernenergie afvoeren, zullen onvermijdelijk meer blackouts komen. De prijs van energie zal zeer sterk stijgen. Men zal echter gewoon meer energie uit het buitenland invoeren omdat ze het daar goedkoper aanbieden vanuit jaja kerncentrales.
Enorme onderinvestering in onderzoek naar hernieuwbare energie. Zo meent dr. ir. Poortmans van het IMEC tegen 2020 ten vroegste, concurrentieerbare (in België (2020), Scandinavië (2030), Spanje (2015)) zonnecellen te produceren. Uiteraard zijn de kosten voor het verhogen van de capaciteit van de netten en extra kosten van piekcentrales niet inbegrepen. Dus met andere woorden de consument zal zowiezo nog minstens 20 jaar moeten wachten eer het echte groene zonne-energie krijgt zonder meer te moeten betalen rechtstreeks of onrechtstreeks. Groene energie die nu bijna even duur aangeboden wordt, is overgesubsidieerd met jaja belastingsgeld. Nog steeds is door gebrek aan transparantie, de herkomst niet te achterhalen.
Nogmaals dr. ir. Poortmans van het IMEC meent dat er met de huidige sterke groei in de vraag naar zonnecellen, rechtstreeks en onrechtstreeks 15000 banen kunnen geschept worden in "de zonnesector", mits goed opgeleiden en juiste investeringen.
De afschaffing van kerncentrales zal zorgen voor de noodzaak van meer piekcentrales, die veel minder aan rendement hebben, duurder zijn en een pak meer CO2 uitstoten. Ja, hoor ik daar niet iets van Kyoto en een dure electriciteitsprijs?
Energie is iets levensnoodzakelijk. Bij de invoer van de BTW is hier geen rekening met gehouden. De BTW van 21% is dus ook ontolereerbaar hoog. Toch is het niet verstandig alle BTW te verlagen naar 6%, omdat dit de verspillers - lees mensen met het luxezwembad bv. - extra voordelen geeft. Er is dus energieverkwisting dat niet levensnoodzakelijk is. Vandaar de noodzaak van onderscheid tussen levensnoodzakelijke energie en luxe-energie. Dit kan door middel van verschillende energietellers. BTW in schijven is jammer genoeg niet wettelijk en wordt Europees verworpen. Een wijkgebonden sociale correctie in de electriciteits- en gasfacturen is echter een veel beter alternatief, waar men tot dezer dagen nog geen gebruik van maakt.
De weg van de goede isolering van nieuwbouw en herisolering van oude huizen is een weg die uiteraard moet blijven bewandeld worden, en die reeds goed in gang is gezet tijdens vorige legislaturen. Doch dient rekening gehouden te worden met sociale haalbaarheid. Projecten als de Energiesnoeiers van Katleen Van Brempt zijn erg sterk en kunnen alleen maar aangemoedigd worden.

Het hoeft dus niet gezegd zijnde, dat de energieproblematiek veelzijdig is, want dit is slechts een fractie doch belangrijkste fractie van de pijnpunten: capaciteit en hernieuwing van het net; investering in onderzoek hernieuwbare energie; isolering en zuinig energiegebruik; sociale correcties in de facturen; piekcentrales; kostprijs; transparantie en correctiecommité; blackouts; zelfvoorziening. Ideologische debatten moeten gevoerd worden op rationele basis, niet op emotionele basis. Tijd om dat populisme aan de kant te zetten en dat gezond verstand te gebruiken!

Animo lokaal: geweld op fuiven

2008-01-28T04:38:00.000-08:00

Een mogelijke actie omtrent geweld op fuiven.

Al van oudsher bestaat er het probleem van testosteron en overmatig alcohol gebruik, met als resultante blauw ogen, maar vooral een verpeste sfeer voor de gewone pacifistische fuifgangers. Zeggen dat mensen geweldadiger worden, is een verkeerde interpretatie, want als we terugzien naar 10000 jaar geleden, dan zie je dat het in onze genen ingebakken zit om te wedijveren met elkaar. Maar escalatie is echter wel mogelijk.

Desalniettemin is het al sinds geruime tijd, dat fuiven stelselmatig verbrod worden door steeds dezelfde heethoofden. Iedere generatie heeft wel zijn set ambraseries.
Jongeren betalen 4€ inkom om rond twee uur, half drie, wanneer de alcohol bij de heethoofden begint te werken, de sfeer verpest te zien door een gigantische vechtpartij. Met wat ongeluk, krijg je zelf een klets als toevallige omstaander. Methodieken zijn uitgedokterd, voorstellen gelanceerd. Maar in se, wordt er weinig tot niets gedaan in het lokale Geel.
Een éénmalige tijdelijke maatregel van zwarte lijsten is vorig jaar met succes toegepast in samenspraak met de gemeente en security. Organisaties stonden echter nog buiten deze onderhandelingen. Dit terwijl organisatoren als enige het recht hebben om mensen de toegang te ontzeggen.

Nu is op het Landbouwbal - een lokale fuif -, weer een hele rits combi's en ambulances gemobiliseerd geworden. (Daar gaat dat belastingsgeld!). Wanneer wordt er nu eens iets constructief gedaan, zodat deze situatie wordt aangepakt, de heethoofden elkaar niet constant ontmoeten, en gesanctioneerd worden voor dit ontoelaatbaar gedrag. Geweld is uit den boze en moét strenger aangepakt worden.

Ten eerste is een lokale actie tegen zinloos geweld op fuiven erg sterk aan de orde. Veel meer dan over die fuifzaal te blijven onze tijd te verdoen, waar de strijd wel gestreden is.

Ten tweede moet er een constructief debat komen met ALLE betrokken partijen. Organisatoren, ordediensten, stedelijke diensten, en fuifgangers, over hoe we dit probleem constructief aanpakken. Of gaat er pas iets effectief gedaan worden, van het moment er echt zware slachtoffers vallen?

Persoonlijk ben ik erg voorstander, voor het toepassen van de voetbaltactiek met het bijhorende stadionverbod. Een tactiek die hooliganisme praktisch heeft uitgeroeid in minder dan 5 jaar. Bij dit systeem worden agressievelingen aangeklaagd via burgelijke rechtbank waar de gemeente zichzelf burgerlijke partij stelt en steeds eist dat er straffen van gemeenschapsdienst worden uitgesproken. Deze gemeenschapsdiensten bestaan erin om op momenten dat het fuif is, bepaalde opgelegde taken te volbrengen van maatschappelijk nut. Eventueel projecten op te stellen waar de vechtersbazen samen moeten werken.

Dit is veel constructiever dan een vaak voorgesteld fuifpassensysteem:
1) Je werkt zo ook direct aan de integratie en constructieve correctie van probleemjongeren.
2) Zo worden er ook zeker geen wetten op de privacy geschonden.
3) Geen ambras meer op fuiven.
4) Plus hebben hun taken maatschappelijk nut.
5) Het is universeel toepasbaar.
6) Geen extra last voor organisatoren en fuifgangers.
7) met het passen systeem dreig je de problemen alleen maar te verplaatsen en worden ze inhoudelijk niet aangepakt
8) Je geeft je eigen lokale hogeschool (KHK) met zijn talrijke maatschappelijke assistenten een uitgebreide leerschool om projecten op te zetten en uit te voeren.

Alleen maar voordelen zie ik dan.

Jullie mening, andere ideeën mag je steeds hier ventileren. Of op onze website www.animogeel.be

En toen was het studeren!

2008-01-21T15:47:00.000-08:00

Jaja,
af en toe studeer ik nog, tussen de talrijke hobby's en engagementen door. Vandaar de windstilte in de maand januari. Laatste jaar begint wat te wegen. Thesis is niet gemakkelijk en de exaams worden er ook niet simpeler op. Blij dat we komend jaar aan de slag kunnen.

Nu is het even politieke pauzering, maar geen nood, weldra sta ik er weer!
Meer concreet zal een uitgebreid compromisstandpunt van SPA Rood - de nieuwe linkse ideologische vleugel binnen de socialistische partij - hier verschijnen betreffende de energiewaarborging, waar ik mede aan werk. Er zal zo rond tafel gezeten worden met de kameraden van ACOD-Gazelco.
De toekomst is zonnig, zeg ik u ;).
Tot wederzien!

Bart

Workshop: activisme en politie

2007-12-30T16:41:00.000-08:00

Op vrijdag 28 december zijn Anke en ik (beide Animo Geel), naar een workshop geweest omtrent activisme en politie, georganiseerd door Het Klein Verzet. Een brede actiegroep met een duidelijke linkse soms anarchistische doch constructieve inslag, die zich inzetten voor een beter woonbeleid, de natuur en andere ecologische en sociale thema's.
De workshop werd voorgezeten door Hans Lammerant van vredesactie en encyclopedie in de rechtspraak.
Een kleine samenvatting van hetgeen nog in mijn geheugen achterbleef:

HET RECHT VAN ZWIJGEN
Het recht van zwijgen (bv, dat staatsveiligheid regelmatig het Klein Verzet afdreigt om de namen vrij te geven van zijn actieve leden is illigaal).. Aangeraden is om bij aanhouding te zwijgen en een gemeenschappelijke verdedigingstactiek uit te denken. Een verklaring blijft zowiezo in het dossier zetten, ook al trek je die achteraf in. Je moet daar dan ook een verdomd goede reden voor hebben. Een verklaring is normaal verplicht ondertekend te zijn. Maar ook al is hij ongetekend, hij zal dus zowiezo in het dossier komen. Het is aan te raden om te eisen dat een verklaring in je eigen woorden worden geschreven. Anders wordt het opgeschreven in politie woorden, en er wordt wel eens een draai aangegeven, zodat er iets geschreven wordt dat je niet zo bedoelt.

DE POLITIE GAAT TE VER?
Voor een politionele fout, die niet tot materiële of fysieke schade heeft geleden is het beter een klacht neer te leggen bij commité P, dan naar de burgerlijke rechtbank te stappen. Bij materiële of fysieke schade kun je dan weer bij beide terecht. Commité P heeft geen specifieke schorsingsrecht, maar ziet toe op de algemene werking van de politie. Dus een klacht is vooral om de algemene werking bij te sturen.

BLOCKAGE VAN ANDERMANS EIGENDOM

Het is niet verboden via strafrecht om ingangen te blokkeren van bv. bedrijven (bv pikket zetten bij een staking), maar je moet zien dat je dat doet op een niet openbare weg. Anders kan je wel aangehouden worden en voor de strafrechter verschijnen. Een eventuele file die ontstaat door pikket op een niet-openbare weg, is niet de verantwoordelijkheid van de pikketzetters. Het is dan wel weer mogelijk via burgelijk recht dat er een schade-eis komt van de schadelijders (het bedrijf, de winkel,...). Bij aanspraak op het stakingsrecht (slechts in welbepaalde gevallen, je moet dus niet ondoordacht alles maar gaan blokkeren), wordt dat steeds geseponeerd (gelukkig).

VRIJE MENINGSUITING EN PAMFLETTEN

Recht van pamfletten uitdelen, die niet moeten gecontroleerd worden (staat in de grondwet: recht op vrije meningsuiting. Dus ge moet nooit een pamflet eerst laten keuren door de Frans, zoals het nu soms wel gebeurd, als ik me niet vergis.). De pamfletuitdeler kan ook niet gestraft worden voor wat er op het pamflet staat. Daarvoor dient de v.u. op het pamflet, die kan bij illigale inhoud, wel voor de strafrechter gebracht kan worden. Een gewone pamfletuitdeler zal nooit veroordeeld kunnen worden via strafrecht. Het enige sanctionerings gevaar was, als je met zeer veel mensen staat pamfletten uit te delen, dat kan gezien worden als verstoren van de openbare orde. Maar dat valt weer onder het lokale politiereglement en men mag dan maximum 12 uur aangehouden worden. Dit komt niet op het strafblad, maar kan wel sancties opleveren via de GAS, dus boetes. De aanhouding indertijd aan het station van actie voerders, was dus degelijk een politionele fout. Als je met slechts enkele mensen, of wijd verspreid, pamfletten staat uit te delen, heeft de politie geen recht van spreke. Elke inbreuk hierop, is rechtstreeks een inbreuk op de grondwet. De vredesactivisten aan het station, waren zelfs geen pamfletten aan het uitdelen. Het bevel kwam van staatsveiligheid, die wel regelmatig zijn boekje te buiten gaat, die ongetwijfeld via het screenen van het internet en emailverkeer, ook bij deze blog zijn uitgekomen. Welkom meneer de agent van staatsveiligheid, op mijn blog. We are watching you. ;)

FOUILLEREN

Fouillage, mag in drie vormen. Veiligheidsfouillering, en nog twee andere die ik vergeten ben, maar enkel in welbepaalde gevallen (de laatste moeten door de procureur goedgekeurd worden, als ik me niet vergis). Ik dacht dat de twee andere vormen een gerechterlijke fouillering op het lichaam en in het lichaam waren. De fouillering in het lichaam mag enkel gebeuren door een arts. De politie kan er altij een draai aan geven, zodat ze altijd het recht hebben op een veiligheidsfouillering. Fouilleren mag enkel door iemand van hetzelfde geslacht.

IDENTITEITSCONTROLE

De politie mag ten allen tijde de identiteit vragen. Elke soort identiteits vorm is goed. Dus als je je rijbewijs hebt, mogen ze je niet aanhouden of beboeten.

KRAKEN, ILLIGAAL OF NIET?

Het bewonen van een leegstaand pand (door sommige ook wel kraken genoemd), wordt niet verboden in het strafrecht. Je zal dus nooit vervolgd kunnen worden als je een leegstaand pand bewoont, m.a.w. je een kraker bent. Wat wel vervolgbaar is, is schade toebrengen aan het pand. Dus als je bv. de deur hebt geforceerd, of een raam inslaat. Enkel via burgerlijke rechtspraak kan een eigenaar van een leegstaand pand, krakers uit zijn pand verwijderen. Dus niet via een klacht bij de politie. Een leegstaand pand, is een pand waar niets opgeslagen is (twee dozen met spullen in je leegstaand huis, maakt het niet meer een leegstaand pand), en er daarnaast niemand woont. Van het moment er iemand in woont of er spullen opgeslagen worden, valt het wel weer onder het strafrecht, onder de noemer huisvredebreuk. (dus in tegenstelling tot wat velen beweren, zijn de krakers van de antwerpseweg 100% legaal!)

Prettige feesten!

2007-12-28T05:40:00.000-08:00

Hiermee wil ik iedereen prettige feesten toewensen
met resultante volle liefdespensen!
Laat de alcohol vloeien, de liefde bloeien.
Het eten u smaken, u gezondheid blaken!
Rij veilig, vrij heilig en de beste wens die u toelacht voor u en uw periodiek nageslacht.

Dat je warm mag worden van de synthetische buren.
Dat je dat afdakske goed rond mag freten.
Zonder te piekeren over die gasfacturen.
En je even de broodprijs kan vergeten.

Rustiek onder de kerstboom met zijn allen.
Zo zijt ge wel bestand tegen goed wat regen.
Zolang de naalden niet vallen,
Anders hebt ge hier nog een doos gelegen!

Nee nee, alle zottigheid bij elkaar!
Beste wensen voor 2008!
Een persistent excellent jaar!
En een prakkend nieuwjaarsnacht!

Bart W.

De post en Europa

2007-11-29T02:39:00.000-08:00

Om te beginnen, stellen we het duidelijke onderscheid tussen een overheidsbedrijf en een privé bedrijf vast op een sterk vereenvoudigde wijze. Een privé-bedrijf heeft als enig doel om winst te genereren om zijn aandeelhouders te plezieren. Een overheidsbedrijf heeft als enige doel om een break even te genereren om zijn bevolking – zijn aandeelhouders - te plezieren, of dit zou toch het doel moeten zijn. Vanuit dit oogpunt merk je al snel op dat er een delicaat uitgangspuntverschil is in de strategie van beide.
Nu, vanuit Europa is er de tendens om op systematische wijze alle genationaliseerde sectoren vrij te maken. De bevolking heeft men verblind met de belofte alsof het hen goedkoper uit gaat komen. Terwijl er genoeg tegenvoorbeelden zijn dat liberalisering van algemene nationale diensten het voor de gewone consument niet noodzakelijkerwijs goedkoper maakt.
Een bekend voorbeeld is het vrijmaken van het openbaar vervoer in Nederland dat de burger duurder uitkomt, het daarnaast onduidelijker maakt door de vele maatschappijen en slechtere arbeidsvoorwaarden. In eigen land merken we wat de gevolgen zijn, wat betreft de vrijmaking van o.a. de energiemarkt en de basisprijs van brood. De basisprijs van het brood is zo in enkele jaren met 20% gestegen van de laatste maximumprijs voor brood 1,61€ in juli 2004 naar 2€ en bij sommige bakkers reeds 2,5€ in 2007.

Liberalisering in de post - waarom?

De post is eenzelfde lot beschoren. Waar tot voor kort een overheidsmonopolie bestond in zo goed als alle Europese landen voor post minder dan 50 gram, zullen de overheden tegen 2011 verplicht worden om de postmarkt vrij te maken. De redenen voor liberalisering voor Europa zijn drieërlei. Enerzijds wil men dat het voor de consument beter wordt door meerkeuzetarieven en efficiëntere bezorging, maar ook door uitbreiding van de dienstverlening via elektronische post.
Laat me toe dit even in vraag stellen. Die elektronische postverdeling die bestaat reeds. In België noemt deze Mycertipost. Daar hoef je geen markt voor verder te liberaliseren.De meerkeuzetarieven waren in België reeds van toepassing. Maar laat het nu net even onze moderne post wezen, om vanaf vorig jaar alle post als prior te bezien. Waar is hier de nood voor liberalisering? Een efficiëntere bezorging? Kom, even serieus zijn. Onze post is modern en adequaat. De tijd terugdraaien naar voor de nationalisatie van de post is not done en geen oplossing. Een goed werkend systeem voer je niet af en vervang je niet door een instabiel en onoverzichtelijk systeem, zeker niet voor een basisdienst.

Liberalisering in de post - hoe?

Onder druk van landen zoals Portugal, Oostenrijk, enz, heeft men gelukkig kunnen bedingen dat dit kan onder zelf op te stellen randvoorwaarden. Zo stelt Johnny Thijs, de topman van De Post, voor om onze nationale Post te beschermen, door nieuwe bedrijven te verplichten zich te handhaven aan welbepaalde maatregelen. Binnen de nieuwe regelgeving wordt hiervoor ruimte voorzien om dit te bewerkstelligen, maar dan moet het effectief in voege gebracht worden in de nationale regelgeving. De drie maatregelen, die gedelegeerd bestuurd Thijs voorstelt om de service en prijs van de post - na afslanking weliswaar - te kunnen blijven garanderen, zijn:

verplichten om dagelijks over het gehele land post te bedelen.
niet werken met zelfstandige postbedelers - kosten 10€ per uur - maar werknemers - kosten min of meer het dubbele
gelijke arbeids- en loonvoorwaarden door alle werknemers uit de sector in hetzelfde paritair comité onder te brengen

De consument

De consument is min of meer te categoriseren in twee groepen: bedrijven en de residentiële inwoners. In landen waar de postmarkt reeds geliberaliseerd is, is het voor de gewone consument, de residentiële inwoner, alles behalve goedkoper geworden. Gewone post van de residentiële inwoner is in Zweden zo tot 90% duurder geworden, waar het aan de andere kant voor bedrijven goedkoper geworden is. Kortom, lastenverplaatsing van groot naar klein kapitaal. De oorzaak ligt hem in de dagelijkse bedeling en ophaling te gaan opsplitsen onder verschillende postbedrijven. Dit zal het rendement per werknemer sterk verlagen en rechtstreeks resulteren in een verhoogde prijs om de kosten te kunnen dragen bij kleine postbestellingen.
Men kan zich eveneens afvragen hoe het sluiten - zie puntje werknemer - van 70% van de postkantoren een betere service zal garanderen voor de gewone consument.

De werknemer

Rechtstreeks heeft deze maatregel nu reeds invloed op de arbeidsvoorwaarden voor de postwerkers in ons land. Zo zijn er continue herstructureringen en sluitingen van postkantoren. Daarnaast kondigt men ook aan om komende jaren 1000 tot 1500 werknemers te ontslaan. 700 van de 1000 postkantoren dienen immers gesloten te worden om concurrentieel te blijven met nieuwe postbedrijven. Men dient zich steeds af te vragen, waar de liberaliseringsdruk zal zorgen voor een betere dienstverlening, basisprijs voor de gewone consument en betere arbeidsvoorwaarden.De werknemer wordt er weer de dupe van. Dit terwijl de post garant staat voor ruime winstmarges en in de eerste helft van 2006 maar liefst 113 miljoen euro winst - voor belasting - genereerde! Daarnaast wil gedelegeerd bestuurder Thys, voltijdse banen afvoeren om dubbel zoveel halftijdsen aan te nemen, omdat het financieel de post beter uitkomt. Snappen wie snappen kan.

De post moet mee met zijn tijd, akkoord. De consument moet goede service krijgen en een sterke prijs, akkoord. Maar wat als dat er al is? De logica in die drang naar constante liberalisatie van elke markt gaat me toch volledig voorbij. Het huidige postbeleid - onder liberaliseringsdrang - is sterk in vraag te stellen. Thys gaat in zijn beheer van pure winstmaximalisatie totaal over de schreef en ziet niet buiten zijn economisch denkkader. Waar zit het gezond verstand?

http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=VQ1KDGFR
http://www.europa-nu.nl/9353000/1/j9vvh6nf08temv0/vhmdhv4d7i5c
http://www.vrtnieuws.net/cm/vrtnieuws.net/nieuws/binnenland/071128_PostToekomst
http://www.post.be/site/nl/letters/national/e-Services/index.html
http://www.post.be/site/nl/postgroup/press/releases/2006/20060824.html

Het leven zoals het is!

2007-11-26T14:16:00.000-08:00

Het is weer even stil geweest op m'n blog en vooreerst geen politiek inhoudelijk bericht. Moet kunnen, dacht ik.
Sorry voor al mijn fans voor het lange wachten, ik wou dat ik jullie wat meer van mezelf kon geven hehe :p. Allez, zal maar eerlijk zijn, sorry voor die ene fan, euh mama ;-).
Jaja, aan die fanbase, van gierende vrouwen en enthousiaste mannen kan nog gewerkt worden.

Maar het zijn goede, maar drukke tijden.
Van blocpractica Organische chemie tot redbulltesting,
van JVMquiz tot Dependance,
van thesis, tot Animo Geel,
van die ene mooie vrouw tot de volgende kameraad, die weer verjaart.

De JVMquiz was weer een groot succes dit weekend. Rob heeft het goed georkestreerd, ik de brave serveerder gespeeld. En ja, dikke man met arrogante opmerking en dito tronie, dat was een rochel in je pint. Nee nee, just kiddin' ;-), het was tussen uw broodje kaas :-p.
Het Animo weekend in de Haan was fantastisch. Geen kat te zien, stinkende riolering, maar de sfeer was good. We zitten met een gezellige kliek, al was het niet altijd even gemakkelijk voor de 2 mannen om de 5 vrouwen de baas te kunnen. Maar het is ons gelukt, we hebben onze waardigheid nog :-p. Meer zelfs, we leven nog! Alle gekheid op een rood stokske. Het plezier en gelach zat er goed in, al kon de spaghetti ons wel wat beter bekomen. Er waren wel meerdere slierten, die de weg zuidwaarts snel vonden en alles maar in de war stuurde. De talrijke weetjes, spicete het weekend nog wat extra op. Van bureaustoel tot voskot, het was weer één pot nat. :-p

Vandaag zelfs op tijd op gestaan na het zware weekend van 10 uur slaap in twee nachten, en dan nog starten met een halve dag practicum en twee uur oefenzitting. Wat een record. Daarna tegen hels tempo naar het voetbalplein gecrossd om daar toch maar weer 13-1 te gaan winnen in onze tweede match in de landbouwkring-minivoetbalcompetitie. Tweede ronde here we come.

Nu gaat den deze toch eens een filmke zien. Wat een weekend!

Hasta manana of zoiets ;-)!

Visie energie (deel 2)

2007-11-17T03:49:00.000-08:00

Velen gaan veel te licht over het energie probleem. Dat kernenergie afgevoerd moet worden, staat buiten kijf. Maar aub hanteer een realistische tijdsspanne. Zorg ook eerst voor een phase out van fossiele brandstoffen, die een pak vervuilender en schadelijker zijn voor ons leefmilieu. Ten allen tijden moet men een evenwicht vinden in de driehoek van continuïteit, prijs en duurzaamheid. Wil je onmiddellijk erg duurzaam zijn, dan zal dit de prijs erg omhoog krikken. Vind je het niet erg dat de continuïteit niet gewaarborgd wordt, dan is het ook mogelijk. Maar het mag de gewone mens niet schaden en afsluiten van deze basisbehoefte! In 2006 alleen al konden 91000 Vlaamse gezinnen hun electricteitsrekening niet betalen!

Uitgangspunt

22% van de wereldenergie wordt geleverd via hydropower en is hiermee de belangrijkste wereldwijde energieleverancier: (dit is 2,8 Terra Watt van de 13 Terra Watt). In Belgie is dit absoluut niet haalbaar, we hebben geen watervallen, hoogteverschillen, die het rendabel maken om hydroenergie te produceren in grote of betaalbare hoeveelheden. De enige manier is hydropower via de getijdenkracht, maar wederom, Belgie heeft een te kleine kustlijn om heel ons land er met te voorzien, op Europees vlak is er echter een ander verhaal. Hetzelfde verhaal met windenenergie dat vooral rendabel is aan kustlijnen.

Meer dan de helft van onze electriciteitsvoorziening komt uit kernenergie. Reeds 10 procent van onze electrische voorziening voeren we in en komt momenteel voornamelijk uit buitenlandse kerncentrales. Het sluiten van de kerncentrales op korte termijn, zal de benodigde invoer van energie alleen maar doen stijgen. Of nog erger, men zal weer moeten overschakelen op fossiele brandstoffen.

Innovatie in windenergie is amper mogelijk, maar in zonne-energie is er nog enorm veel ruimte.

De situatie schets

Dat het afvoeren van kernenergie in zijn geheel, geen juist standpunt is om het betaalbaar te houden voor de mensen. Als men met de huidige technologie kernenergie afvoert in België zal de energieprijs minstens verdriedubbelen, tenzij men overschakelt op olie- en gasturbines: de klok terugdraaien dus, (om maar een voorbeeld te geven: electriciteit voorziening via zonne-energie kost nu nog 0,60€ per KWh, via kernenergie 0,15€ (de laatste is met diensten inbegrepen, de ruwe prijs ligt op 0,05€ per KWh). (cijfers Imec en Elia). Dat de prijs van olie en gas nog harder stijgen zal in dat geval, moet ik je niet van overtuigen he.

Biobrandstof is geen wondermiddel, zoals het momenteel behandelt wordt! Het massaal overschakelen op koolzaad, heeft gezorgd voor een schaarste op de West-Europese en Amerikaanse granenmarkt. U merkt dit reekstreeks in de enorme prijsstijgingen van brood (+30% in nog geen jaar tijd!). Duurzaamheid voor wie? Ook hier moet men een degelijke Europees en nationaal beleid voor voeren en niet in het wilde weg alles ophemelen wat duurzamer "lijkt", zonder duidelijke structurele oplossingen.

Toekomststrategie om het evenwicht te hebben tussen betaalbare prijs, duurzaamheid/veiligheid en continuïteit

Onmiddellijk sluiten van de kerncentrales van de tweede generatie, die te oud worden en inderdaad onveiliger. Maar oprichten van kerncentrales van de derde generatie (die ook gebruik maakt van bestaand kernafval als energiebron). Deze centrales als brug naar de toekomst van hernieuwbare energie. Duurzaamheid ook voor de mensen zelf!

Nationaliseren (eventueel partieel) om de meerwinst te investeren in innovatie voor hernieuwbare energie, niet om uit te keren aan de aandeelhouders. Dr. Ir. Poortmans van Imec acht het haalbaar om in 2020, ten laatste 2025 rendabele zonnecellen te produceren, die concurrent zijn aan de huidige energieprijzen, indien er voldoende geïnvesteerd wordt. Phase pas daarna de kerncentrales uit. Nanotechnologie en plastic zonnecellen zijn in volle ontwikkeling. Jaarlijks valt er 100000 TW op land. Het hoeft dus niet gezegd dat energiecaptatie via de zon, dé toekomst is.

Zet hernieuwbare energie tov de phase out van fossiele brandstoffen: dé grootste vervuilers van de natuur.

Investeer in innovatie (Soltech, Imec, Agfa Gevaert, Umicore,...), zonnecellen alleen verwacht men zo een jobcreatie binnen 15 jaar van meer dan 20000 jobs in Vlaanderen alleen al! Vlaanderen is één van de koplopers in de wereld op vlak van de ontwikkeling van zonne-energie. Maar de investering is ondermaats, zeker vanuit de energieindustrie om te voldoen aan de Europese doelstelling van 20% hernieuwbare energie tegen 2020, dixit dr. Ir. Ronny Belmans, dr. Ir. Poortmans, kortom dé energiespecialisten van België...

Investeer in innovatie naar energie stockage (voor electriciteits overschot geeft men immers 0€ op de internationale markt, het is immers een niet stockeerbaar economisch goed). De meest rendabel energiestockage is water oppompen met een rendement van 80%, waarmee het batterijen (tot max 30%) ver achter zich laat. Hernieuwbare energie via zon en wind zijn immers sterke fluctuerende energiebronnen!

Investeer in capaciteitsverhoging van onze netten. Hernieuwbare energie staat nu eenmaal garant voor enorme pieken in het vermogen. Je wilt niet dat alles doorsmelt he.
Geplande agrocultuur voor biomassa (voor biodiesel, bioethanol,...), door koolzaadproductie in Oost-Europa te promoten. Daar ligt nog erg veel brak, maar vruchtbaar landbouwareaal. Gebruik daarvoor géén West-Europees landbouwareaal, want dit zal de gewone voedingsprijzen erg de hoogte in stuwen, een tendens die we nu sterk merken.

Conclusie

Zo kun je op 25 jaar tijd een zeer duurzame energie productie op poten zetten, zonder kernenergie of fossiele brandstoffen, zonder dat er erg veel mensen uit de boot vallen door een zeer hoge energieprijs. Je kunt niet volledig de kaart van de duurzaamheid trekken, en langs de andere kant exclameren dat de energieprijzen veel te duur aan het worden zijn. Deze twee moeten in balans blijven! Hou rekening met de technologische beperkingen maar ook met de technologische toekomstmogelijkheden.
Het uitgangsstandpunt moet steeds zijn: duurzaamheid: voor de natuur, de veiligheid maar ook voor de betaalbaarheid.

Animoverkiezing 10/11

2007-11-11T02:51:00.000-08:00

De laatsten zullen de eerste zijn. Laat dat ons uitgangsstandpunt wezen. Daarmee niet bedoelend om een revolutie te starten en een ware staatsgreep te plegen op het nieuwe Animo - jong socialistische partijbestuur. Maar het is nu aan de niet-verkozenen om zich te blijven engageren.
Het nieuwe bestuur, dat predikte voor interne partijdemocratie is verkozen. Via het uitwerken van een efficiënter peter en meter systeem en het oprichten van denktanks, waar de basis op uitgenodigd wordt, is dat in alle geval al een zeer grote stap in de goede richting van ons nieuw bestuur om lokaal en nationaal te connecteren!
Van mij zijn ze in alle geval niet verlost :p, en zal me dus blijvend engageren binnen de jongerenbeweging. Daarmee ook dat ik het peterschap van de Kempen op me zal nemen, zal werken aan de networking in de Kempen, zal ik me in enkele denktanks storten en wil ik zelfs een masterclass geven omtrent energie en voeding - mijn twee specialisaties via mijn studies - tenzij je echte experts wilt raadplegen ;-). Daarnaast blijft Animo Geel uiteraard een absolute prioriteit. Jullie zullen me dus nog wel genoeg zien!

PROFICIAT!

Een dikke proficiat aan het verkozen bestuur, aan Bram als nobele voorzitter. Anke, Rina, July en Emma als vrouwelijke bestuursschoonheden. Frank, Wai-hoi, Billal en Kevin als links mannelijk tegengewicht voor de vrouwelijke schoonheden.
Jullie gaan dat in alle geval zeer goed doen!
Daarnaast ben ik zelf best trots op mijn resultaat als vijfde, niet slecht voor een totale Animo onbekende tot 2 maand terug. 5des van de 11, met 54 stemmen van de ongeveer 140, 6 stemmen verwijdert op de 4de. Hoe nipt kan het worden. Ik wil hierbij dus alle mensen, die op mij gestemd hebben, hartelijk bedanken! Een stem op mij, zal in alle geval geen verloren stem zijn, want ik ga jullie mening blijven verkondigen. Aarzel dus niet om me te mailen, te bellen of zelfs toe te voegen op msn =>jimi2bob2muse@hotmail.com.
Het was plezant, het wordt plezant en ik heb er weer 140 vrienden bij!

Tot op de volgende Animo meeting!
Back to the basics - terug naar de basis!
Links en vooruit!

Visie: gezondheidszorg

2007-11-07T06:32:00.000-08:00

Niemand zal ontkennen dat gezondheidszorg een fundamenteel recht is van elke mens. Wanneer men ziek valt, of men een operatie dient te ondergaan, moeten er mechanismen zijn in de maatschappij, die deze lotgevallen kunnen opvangen en hun levensstandaard garanderen.

De tendens is echter dat steeds meer weg wordt gegaan van de collectieve verantwoordelijkheid van onze gezondheidszorg. De collectieve verantwoordelijkheid dus waar de overheid, via zijn ziekenkas, de slachtoffers van een neergaande gezondheid opvangt. Iedereen weet wel dat het meeste overheidsgeld van de hoogste middenklasses komt en van het groot kapitaal. Logisch want als je niet veel hebt, kan je ook niet veel afgeven en vice versa. Vanuit die beredenering is het niet simpeler uit te leggen, dat elke verplaatsing van de overheidskas naar verzekeringen - wat meer en meer de tendens wordt - een verlegging is van lasten van het groot kapitaal naar lasten van het klein kapitaal. De gewone mens moet steeds meer inschieten voor eenzelfde gezondheidszorg. Dit terwijl de gezondheidssector enorme winsten genereert op de gezondheid, wat voor hun een economisch goed is. Ideologisch immoreel, gezondheid is een recht, geen koopwaar.

Een systeem van volledig gratis gezondheidszorg is niet haalbaar en heeft in het VK reeds aangetoond dat dat niet betaalbaar is en ten koste gaat van de kwaliteit. Een kwaliteit die in België van een uitzonderlijk hoog niveau is en zo behouden dient te blijven. Een basisopleg is dus essentieel om de zieken van de pseudo's te onderscheiden, én kwaliteit te blijven garanderen. Het probleem is echter dat de opleg voor medicatie en zorg, steeds grotere stukken hapt uit de koopkracht van onze loontrekkende en de toegankelijkheid ervan voor velen sterk achteruit gaat.

Het positieve aan het systeem in België is dat de verloning van de dokters efficiënter gebeurt dan bv. het Nederlandse systeem. Daar krijgen dokters maandelijks een bepaald deel van de ziektekas op basis van het aantal patiënten, die in hun database staan. De patiënten dienen voor verzorging ook niets te betalen in Nederland en kunnen rechtstreeks naar de dokter. De dokter, die toch zijn deel van de buit krijgt, werkt dus wanneer hij wil, waar hij wil. De patiënt is er niet meer dan een nummer.
Met als gevolg dat er enorme wachtlijsten ontstaan, er een slechtere service heerst en een soort van klasse-verzorging zich etaleert. In België wordt een dokter betaald per verzorgende actie, zijn wachtlijsten erg beperkt (hoewel dit voor sommige verzorgingstakken aan het kenteren is ten gevolge van de groeiende belangrijkheid van verzekeringen en de tendens van privé-hospitalen) en de huis-aan-huis service excellent.
Het probleem is echter dat er een zeer zware opleg is en dit drempelverhogend werkt, waardoor minder gegoeden - voornamelijk gepensioneerden die onder de armoedegrens leven - niet snel een dokter zullen raadplegen voor consultatie. Een nulfactuur is dus wel een goede oplossing voor zwakkere bevolkingsgroepen zoals gepensioneerden en kinderen. Het is de verantwoordelijkheid van de maatschappij om iedereen een betaalbare en toegankelijke verzorging aan te bieden. We willen hier geen Amerikaanse toestanden, waar we echter wel naar het evolueren zijn.

Enkele praktische voorbeelden:

Hogere opleg en veel te dure medicijnen, dit tijdens massawinsten in de farmaceutische sector. Dafalgan is in Nederland zo vier keer goedkoper dan bij ons
Het nog steeds enorm veel voorschrijven van merkproducten, terwijl generische producten even goed zijn én veel goedkoper, zowel voor de zieken als de overheid
Verplaatsing van lasten van groot naar klein kapitaal, door steeds meer gezondheidszorg op te nemen in verzekeringen, met een gezondheidszorg in twee versnellingen
De agressieve arbeidspolitiek die nu ook in de farmaceutische sector toeslaat (Janssen Farmaceutica die meer dan 700 mensen ontslaat)
Patentnemingen op ernstige ziektes en hoofdzakelijk eenzijdige investering in onderzoek naar ziektes, die in het rijke Westen heersen. Onderzoek omwille van de winstmarges
De tendens van privé hospitalen met kortere wachtlijsten, maar een betere toegankelijkheid als je een betere verzekering hebt. Een verzorgingsstaat van twee snelheden

Wat zou beter zijn? (nummer per nummer beantwoord)

Tweejaarlijkse monopolie rechten voor een bepaald geneesmiddel van de producent die dat product het goedkoopste aanbiedt. Of prijsquota's gebaseerd op de productiekosten. Of meer economische democratie (zie 4)
Artsen verplichten om generische middelen voor te schrijven
Zoveel mogelijk afstappen van de verzekeringsgezondheidszorg
Economische democratie in de farmaceutische sector. Met andere woorden, in winstgevende bedrijven, een inbreng in de bedrijfspolitiek van alle actoren betrokken tot deze sector
Stimulatie van onderzoek en afnemen van patentnemingen op derdewereld ziektes
Afstappen van de privatisering van onze hospitalen. Waarom een systeem afvoeren dat werkte voor de gehele bevolking en een systeem invoeren dat enkel voor een deel van de bevolking werkt?

(Heb je nog ideeën omtrent gezondheidszorg? Deel ze mee!)

Interview 6/11/2007

2007-11-05T08:19:00.000-08:00

Interview aangaande komende Animo-verkiezingen met kandidaat bestuurslid Animo nationaal: Bart Wolput.
Door E. De Meester.

1) Waarom ben je eigenlijk actief in Animo?

Ik kom uit een sociaal warm nest. Thuis zijn ze overtuigde ACW'ers - wat in mijn ogen ook socialisten zijn - en arbeiders, of liever gezegd loontrekkenden. Mijn moeder is zelfs een vakbondsvrouw met échte ballen aan haar lijf. Dus sociale discussies zijn zowiezo schering en inslag hier. Het sociale aspect is als het ware met de paplepel ingelepeld.
Na jarenlang reeds passief lid te zijn van Animo en SPA, was de tijd rijp om me er in te gooien. Des te meer aangezien het mijn laatste jaar als student ging zijn en ik me sociaal en strijdvaardig wou engageren.
Waarom niet ineens de sociale ideologie uitdragen op het grootste socialistische jongerenschavot, dacht ik? Roepen dat het tijd is voor verandering doe je immers niet tegen een boom in de wei - zoals klein links wel doet, jammer van de verloren stem -, maar dicht bij de bron, met z'n allen. Alleen zo kun je iets daadwerkelijk veranderen in ons logge bureaucratische maatschappij op middenlange termijn.

2) Hoe wil je Animo veranderen?

Ik hoor heel veel geluiden van peter en meter systemen, regionale verantwoordelijken, enz. enz. Allemaal schoon en wel, maar hier waren grote gebreken aan. Om nog meer te zeggen, het was in bepaalde regio's een absolute flop. Het is immers niet evident om als vrijwillige bestuursleden op constante wijze in contact te blijven met je provincie. Daarvoor is het aantal bestuursleden te beperkt en sommige regio's te verspreid. Waarom niet het bestuur uitbreiden met actieve militanten? Om al maar te beginnen met elke kandidaat bestuurder op te nemen in het bestuur en een specifieke regio mee te geven.
Daarnaast ben ik voornamelijk een man van de actie, we moeten roepen, schreeuwen, opstappen. Zelfs kritiek op onze grote broer SPA moest meer aan de orde zijn afgelopen jaren en ook in de toekomst moet dit kunnen. Maar niet voor meer fuifzalen, of goedkopere autoverzekeringen, of de boycot van Total wegens Birma. Het mag uiteraard een onderdeel zijn, maar niet de pijler. Het zijn ook niet de problemen waar de gewone jongeren vandaag de dag met sukkelen. Waar sukkelen ze wel mee? Betaalbare energie en wonen, rechtvaardig werkbehandeling en geen herhaalde interimcontracten waarmee men geen ancienniteit kan opbouwen, een betaalbare gezondheidszorg en onderwijs, maar ook hun pensioen later, hun armoede en hoge werkloosheid!
Als laatste punt, ga ik uit eigen ervaring spreken. Reeds vier jaar ben ik passief lid van zowel Animo als SPA. Buiten een paar onpersoonlijke uitnodigingmails voor nationale evenementen, heb ik nooit iets van de partaaj - laat staan lokale afdelingen - gehoord. Hoe kun je een "brede" basis en partij uitbouwen als je nog geeneens je eigen leden aanhaalt. Je moet weten dat veel jongeren en ouderen geen actieve SPA'ers en Animoos kent, en dat is een enorme drempel. Ook voor mij was dat het geval en ik ben verre van een asociale mens.
Wat moeten we niet doen? Het oprichten van een Animo afdeling in elke SPA-gemeente, dat haalt niks uit. Het motiveert immers niet als je maar met 2 actievelingen bent, dit is vooral in de landelijke gemeentes het geval. Hoewel elke opstart sterk gesteund moet worden, kan men beter beginnen met concentratiepunten in die landelijke gebieden. Dus d.w.z. dat de mensen van die afdeling verantwoordelijk is voor zijn stad en aangrenzende gemeentes. Nu is het de taak van animo nationaal om Animo en SPA jongeren-lijsten op te stellen en door te sturen naar de lokale afdelingen. De taak van de lokale afdeling is het aanhalen en activeren van passieve leden, door persoonlijk langs te gaan. Ongetwijfeld zorgt dit voor minstens een verdubbeling van de actievelingen. We moeten dus werken aan onze basis en weggaan van het mandaatsocialisme. In ruil organiseren we nationale acties, ondersteunen lokale acties, voor de zaken die de jongeren echt aanbelangen. Maar daarnaast ook ontspannende evenementen, zodat iedereen zijn gading kan vinden. Hoe meer mensen we kunnen mobiliseren, hoe beter men zal luisteren. Daarnaast zijn het allemaal PR-persoontjes, die een vurig rood en geïnformeerd verhaal verspreiden onder bevolking. We moeten dus ook onze standpunten veel beter inhoudelijk onderbouwen.

3) Hoe kijk je op naar de evolutie van de SP.a de laatste jaren?

Hoewel ik me als passief lid ook in slaap had gewiegd door mooie woordjes als "meer jobs", evalueer ik de laatste jaren als triestig, desolaat en alles behalve socialistisch. Het optrekken van de gezondheidszorg was nog een laatste stuiptrekking om het afgelopen bewind weer goed te kunnen praten. Het derdewegsocialisme ging echter frontaal op zijn bek en de gewone loontrekkende kan zich niet in het afgelopen beleid vinden. Ze waren paars beu, omdat ze steeds meer in de kou bleven staan. Wie aanvaardt nu het veel te strenge activatiebeleid van 50+, of het generatiepact dat veel te liberaal is, de steeds maar groeiende winsten van de geliberaliseerde energiemarkt, met aan de overkant sterk stijgende energieprijzen. Winsten bij de grote bedrijven, met daar tegenover een enorme loondruk en onderwaardering van de waardevermeerdering van arbeid. Wonen dat onbetaalbaarder is dan ooit, maar men te veel schrik heeft voor prijsquota's voor bouwgronden of een vermogenbelasting.

4) wat voor oppositie moet de SP.a voeren en welke kan de rol zijn van Animo hierin?

Links en terug naar de basispijlers! Om terug te komen op het betaalbaar wonen. Vind nu maar eens als jongere - om als Animolid te spreken - een betaalbare woning. In deze tijden van ondermaatse investering in sociale huisvesting - jaarlijks komen er slechts 1225 bij - wordt de wachtlijst (70000 gezinnen) voor een sociale woning binnen ten vroegste 65 jaar opgelost. Je staat er dan mooi als jongeman of vrouw. Dus moet je huren op de private markt, wat enorm duur is en een leegloop van het budget. Naar waar gaat die huur? Volledig naar het groot kapitaal en de hoogste middenklasse, dat slapend rijk wordt op kap van de arbeid van de werkende jongeren en mensen.
Een huis kopen is al helemaal buiten de kwestie voor veel starters. De maximum woonlening, die men tegenwoordig krijgt van de bank als jong gezin van twee verdieners is nog niet genoeg om een bouwgrond van een bescheiden 7,5 are te kopen (6 miljoen frank in Geel). Onze middenklasse - de loontrekkenden - verarmen zienderogen en steeds meer mensen vallen uit de boot. Zelfs een goede verdiener - gediplomeerd -, zal voor een soortgelijk huis als zijn ouders, tot zijn 65ste moeten afbetalen, waar zijn ouders - als arbeiders - reeds op 50 jarige leeftijd een eigen huis hadden. Dit terwijl de vastgoed in 2003 nog 28 miljard euro winst draaide. Dit terwijl 80% van de bouwgronden puur speculatief zijn en met opzet braak blijven zonder het doel om deze binnen de 20 jaar te bebouwen. Ongehoord!
Daarnaast is de verdubbeling van de armen van 7 naar 14,4% in de laatste 10 jaar een evenaring van het armoede cijfer van USA (15%). Zelfs op de HDI (Human Development Index) lijst zaken we weg van een 6de plaats in 2004 naar een 13de plaats in 2006. Dit is volledig te wijten aan het half zachte derdewegsocialisme en het vrijspel van het perverse neo-liberalisme dat de volledige vrije markt verdedigt en privatisering voorstelt alsof het allemaal goedkoper wordt.
Dan durven we nog te prediken dat ons sociaal systeem het heilige is, terwijl we het steeds meer uithollen. Dit terwijl de liberalen nog nooit zo hard geroepen hebben alsof onze pensioenen niet te betalen zijn. Maar er is wel geld genoeg voor notionele interestaftrek, verlaging van de vennootschapsbelasting van 44% naar 34%, de fiscale aftrekbaarheid van o.a. pensioensparen dat maar 45% van de bevolking ten goede komt, terwijl pensioen een collectieve verantwoordelijkheid is en de loontrekkenden al genoeg afgedragen hebben in hun leven.
Een kordaat antwoord van Animo en alle socialisten is nodig. We moeten af van dat derdeweg socialisme dat niet meer op zijn plaats is.

5) Welke zijn de issues die Animo op de voorgrond moet brengen?

Deze heb ik reeds aangehaald. Betaalbare energie en wonen, rechtvaardig werkbehandeling en geen herhaalde interimcontracten waarmee men geen ancienniteit kan opbouwen, een betaalbare gezondheidszorg en onderwijs, maar ook hun pensioen later, hun armoede en hoge werkloosheid!

6) Wat betekent socialisme voor jou vandaag?

Socialisme is niet tegen de economie. Laat ons aub dat rechtzetten. Wij - socialisten - beseffen maar al te goed dat een goeddraaiende economie essentieel is, zowel voor ons, als voor onze sociale zekerheid. Maar we staan nu reeds op de 4de plek van de meeste buitenlandse investeringen in Europa. Nu staan er weer lastenverlaging - lees extra winsten voor de toplaag van onze bevolking - op de regeringstafel om meer buitenlandse investeerders aan te trekken. Moeten we dan persée eerst staan? We moeten zorgen dat onze economie draait. Punt. Het heeft geen zin om de beste economie te hebben, waar langs de andere kant steeds meer mensen uit de boot vallen en betaalbaar wonen, energie, gezondheidszorg al lang een fabel is. Waar steeds meer gepensioneerden onder de armoedegrens duiken. De beste economie? Voor wie, vraag ik me dan af.
Socialisme is voor mij zeer gemakkelijk te omschrijven: gelijke kansen voor iedereen. Maar dat wil zeggen gelijke kansen op betaalbaar wonen, energie, onderwijs, voldoende pensioen, werk,... Als men gewoon de ogen open trekt voor de harde feiten, ziet men perfect in dat dat verre van het geval is. Terwijl onze buurlanden vermogenbelastingen heffen, zijn wij een fiscaal paradijs voor het groot kapitaal. 66 van de 500 rijkste Nederlands komen om die reden in België wonen en hun aantal stijgt elk jaar. Mijn werk zal pas gedaan zijn als er echte gelijke kansen op die basisbehoefte zijn en arbeid opgewaardeerd wordt. Dat je je als gepensioneerde geen schrik moet hebben dat je je dokter niet gaat kunnen betalen. Dat je als student kunt terugvallen op de overheid. Dat je als loontrekkende je een eigen huis kan betalen. Socialisme back to the basics.

7) Is nationalisatie een taboewoord voor jou?

Absoluut niet. Maar even een kleine kanttekening:
Ik ben absoluut geen communist. Staatssocialisme - communisme dus - is een maatschappij vorm die niet werkt. Ik ben - als pacifist zijnde - ook absoluut tegen totallitaire regimes, die ondemocratisch geïnspireerd zijn en vrijemeningsuiting onderdrukken - dikwijls met gebruik van repressie en geweld.
Dit wilt echter niet zeggen dat er geen punten zijn waar we van kunnen leren. Zo ben ik enorm voorstander van een economische democratie. Zelfs Sarkozy, toch niet direct symbool voor links, heeft dankzij de fusie van Suez en Gaz de France - Frankrijk is met 35% de grootste aandeelhouder van het fusiebedrijf - een zeer grote invloed gekregen op het Franse nationale energiebeleid, dit tegen de zin van de topmannen van Suez. In België - onder half zacht socialistisch bewind - ziet men een tegenovergestelde beweging van volledige privatisering van de energiemarkt. Wat zie je? Enorme prijsstijgingen, een totaal ondermaatse investering in innovatief onderzoek naar duurzame energie en 970 miljoen euro dat in dividenden naar de aandeelhouders is uitgekeerd in 2006. Hoe duurzaamheid en de gewone mens moet boeten voor de winstideologie van neo-liberale bazen en aandeelhouders. Dat voor een basisbehoefte! Ongehoord! Een dure energieprijs is trouwens ook schadelijk voor onze economie. Dus de privatisering van de energiemarkt is dé grootste fout van het afgelopen beleid.
Ik ben dus niet voor volledige nationalisatie van alle sectoren, maar ben er absoluut van overtuigd, dat indien alle betrokken partijen in onze economie een rechtstreekse democratische inbreng hebben in de bedrijfspolitiek - dus een partiële niet-agressieve nationalisatie - dat we zekerheid en rechtvaardigheid kunnen creëren voor de loontrekkende en eerlijke prijzen kunnen afdwingen voor de consument, zonder dat onze economie er hoeft onder te lijden, integendeel. Een ware economische democratie dus. Zeker voor basisbehoefte sectoren moet dit gebeuren, aangezien het ons allemaal aanbelangt.

8) Hoe sta je tegenover SP.a Rood en de worp van Erik De Bruyn naar het voorzitterschap van de SP.a

Prachtig en de tijd was rijp, of liever gezegd overrijp. Zijn verhaallijn sluit nauw aan bij de mijne, ik heb er van geleerd en het is een sympathieke gast er boven op. Nu is het aan SP.a rood om zich te organiseren binnen de partij. Een luide linkse stem blijft nodig. Nu meer dan ooit!

9) Wil je nog iets anders kwijt?

Er is nog zoveel te vertellen. Maar als ik even reclame mag maken voor mijn politieke blog - bartwolput.blogspot.com .
Het is tijd dat alle loontrekkenden weer aan één zeel trekken en de neo-liberale tendens in Europa, de wereld en in België een halt toe roepen en er een internationaal socialisme tegenover zetten, zodat er weer een echte democratie komt. Samen voor een rechtvaardige toekomst en échte gelijke kansen.
"Loontrekkenden aller landen, verenig u." Om nog maar een oude quote uit de quotetrommel te toveren.

Ok, bedankt voor het interview.
E. Demeester

Visie wonen (2de versie)

2007-11-01T18:40:00.000-07:00

In Nederland woont ongeveer 36% in een sociale woningen, in Duitsland 26%, in Groot-Brittanië 24% en in Frankrijk 17%. In België betreft het een schamele 6%. Hier staan zelfs nog 70000 gezinnen op een wachtlijst voor een dergelijke huisvesting en dit in Vlaanderen alleen al (waarvan 12000 wel tijdelijk gehuisvest zijn). Ongehoord. De liberalen praten het goed met het excuus dat er nog nooit zoveel geïnvesteerd is geweest. Maar tegen het tempo van 1225 sociale woningen die per jaar (tussen 1997 en 2004) worden bijgebouwd, wil het dus zeggen dat het meer dan 65 jaar gaat duren eer de wachtlijst van de baan is. Dit terwijl er wacht termijnen zijn van 2 jaar en meer.
Er moet dus dringend veel meer geïnvesteerd worden. Men spreekt niet van miljoenen, maar miljarden euro's. Van waar haalt men die? Strikte maatregelen en zwaar belasten van de Belgische immobiliënsector, die enorme winsten genereren. In 2003 had de immobiliënsector nog een toegevoegde waarde van maar liefst 28 miljard euro ofwel 11% van het BNP. Dit terwijl de huis- en grondprijzen nog nooit zoveel van de koopkracht van de loontrekkende gevraagd heeft in een halve eeuw.

Gelijke kansen beginnen op een eerlijke toegang tot de basisbehoeften, waar betaalbaar wonen zeker één van is. Huren van een woning is erg duur, en een totale leegloop van het budget van de loontrekkende. De winsten ervan gaan, jaja, voornamelijk weer naar het grootkapitaal, dat zich dus verrijkt via de arbeid van de huurder.
De overheid heeft niet alleen als taak om structuren op te zetten om onze economie draaiende te houden, maar ook om mensen échte gelijke kansen en toegang tot de basisbehoefte te verschaffen. Je hoeft geen rekenwonder te zijn, om te stellen dat 150000 euro voor een lapje grond van 7,5 are (in de Kempen dan nog), ongelooflijk duur is en alles behalve een voorbeeld van gelijke kansen. De prijzen stijgen jaarlijks zelfs tussen de 10 en 15%. Hoe men dus slapend rijk wordt via de arbeid van een ander. Even een kleine greep uit Geelse bouwgronden anno 2007:
7.72a - 182.260 EUR - 7.3 miljoen BEF
8.47a - 159.000 EUR - 6.4 miljoen BEF
7.32a - 138.000 EUR - 5.6 miljoen BEF

12% van de beschikbare bouwgronden is in handen van de overheid.
11% in handen van grote vastgoedmakelaars.
77% in handen van private speculanten en eigenaars, waarvan een kleine twintig procent een bouwgrond is, die gereserveerd is voor zijn kinderen.
Uiteraard kan het niet de bedoeling zijn dat gewone mensen, die een bouwgrond reserveren voor hun kinderen, het slachtoffer worden van belasting of aanslag. Dit zou net het doel van betaalbaar wonen voorbij gaan.
Maar daarnaast zijn er meer dan 80% van de totale gronden die puur speculatief zijn en met opzet braak liggen. Men geeft deze maar mondjesmaat uit handen en zo houden ze de prijzen kunstmatig hoog. Onbetaalbaar voor heel wat mensen, zeker voor onze jongere generatie.
Verschillende maatregelen zijn mogelijk.
Prijsquota's kunnen deze praktijken grotendele aan banden leggen. Maar men moet ook niet bang zijn om speculatiegronden en woningen die geen doel meer hebben, aan te slaan voor maatschappelijk nut tegen een basisvergoeding.
Daarnaast is het op de markt brengen van nieuwe gronden eveneens een mogelijkheid. Als we een klein deel van ons landbouwareaal omvormen tot bouwgronden, kan men zo de private prijzen sterk drukken.
Eveneens is een mogelijkheid om een vermogen belasting van bv. 2% uit te vaardigen voor vastgoed vermogen van boven de 500000 €. Dit terwijl het vastgoedwaarde jaarlijks stijgt tussen de 10 en de 15%, zijn het peanuts voor het groot kapitaal, maar bergen voor de gewone mens. Herwaardering van de arbeidsinvestering dus!

De hoogste nood is echter een sterkere investering vanuit de overheid in sociale huisvesting, zoals aangehaald in het begin van de blog. Een sociale eigen woning is het begin van betaalbaar wonen. Hier gaat voor de moment een verzoekschrift rond van Anke Hintjens met als goede extra strijdpijlers:

Het huidig budget voor sociale huisvesting moet op korte termijn verviervoudigen en daarna elk jaar betekenisvol stijgen tot het budget wonen 3 % van het BBP bedraagt in 2027
Binnen dat Vlaams budget moet sociale woningbouw, de huisvestingsmaatschappijen die de laagste inkomens opvangen en de grote steden bijzondere aandacht krijgen
In elk ruimtelijk plan moet minstens 20% van de woningen kunnen worden voorbehouden voor sociale woningbouw
De BTW op sociale bouwprojecten moet tot nul herleid worden en de administratie voor sociale woningbouw moet sterk vereenvoudigd worden
Er moeten meer huizen verhuurd worden via sociale verhuurkantoren.
De fusie van sociale huisvestingsmaatschappijen moet gestimuleerd worden..

Een combinatie van deze verschillende maatregelen biedt ongetwijfeld een antwoord op de huidige woonproblematiek. Het is nu eerder van willen, niet van kunnen.
Men moet niet bang zijn dat het onze economie zou schaden. Integendeel. Dit is een lokale sector, die niet naar het buitenland kan trekken. Meer zelfs, een verlaging van de kostprijs voor huizen en bouwgronden zorgt er net voor dat er meer werkgelegenheid komt in de bouwsector en betrokken sectoren, omdat net meer mensen toegang vinden tot een eigen huis.

(Ps: hebt u als lezer, nog ideeën om betaalbaar wonen weer om te vormen van fabel naar realiteit. Antwoord op deze blog. Zodat we constructief samen werken aan een goede toekomst voor ons allen.)

Geef ook de petitie rond voor betaalbaar wonen: http://betaalbaarwonen.wikidot.com/

Generatiepact

2007-10-30T08:31:00.000-07:00

Een van de dieptepunten in het laatste decennium is ongetwijfeld de kentering in de rechten van de loontrekkende: het generatiepact. Wat niet wilt zeggen dat er bepaalde situaties niet aangepakt moesten worden om constructief de vergrijzing ten dele op te vangen. Maar de liberale groteske manier waarop dit werd gedaan zonder te luisteren naar de sociale partners ABVV en ACW, is degoutant en ongezien. Nog nooit had de partij zo flagrant de rug getoond aan de vakbond, die toch min of meer dezelfde mensen hun belangen behartigen: de loontrekkende. De vakbond deed het dan ostentatief terug op die ene triestige zondag.
Nu moet ik wel bekennen dat de kleinste details van het generatiepact me ontgaan, maar in grote lijnen wilt het zeggen dat mensen, 50+, die na jaren trouwe dienst bij de patron, bij het grote huisvuil worden gedumpt, geen beroep meer kunnen doen op brugpensioen voor hun 60ste en weer op de arbeidsmarkt komen, met alle plichten vandien.
Enigszins ben ik hier met akkoord, maar er zijn enorm grote structurele problemen zoals dat de werkgevers niet zitten te wachten op deze leeftijdsgroep, die toch enorm veel ervaring hebben. Met als gevolg dat de strenge activatie van 50+ werknemers verplicht om "klote"jobs te doen in een sector waar ze nog nooit gestaan hebben en hun ervaring verloren gaat. Dit tegen meestal 2/3 van hun vorig loon. Dit dikwijls zonder rekening te houden met hun leeftijd (denk maar aan zware arbeid als schoonmaken,...).
Mijn mening is dat het generatiepact er mocht komen, maar veel genuanceerder en socialistisch. Want mensen die 51, 53, 55 jaar zijn, al volledig afschrijven van de arbeidsmarkt is ook niet zinnig. De 40-jarige loopbaan is een waardige afmeting van de werktijd. Met uiteraard de nuancering van zeer intensieve jobs (zware arbeid, ploegenarbeid, nachtarbeid...), dat veel meer eist van de gewone mens en men beter de 35-jarige loopbaan hanteert.
Maar motiveer deze mensen. Hoe doen we dat? Geef ze een job in hun voormalige sector. Maar nog belangrijker: door het verlies van hun ancienniteit op te vangen. Waar deze mensen een nieuwe job moeten ontvangen tegen 2/3 van hun vorig loon, leg dan 1/3 bij vanuit het brugpensioen fonds. Of nog beter door de vorige werkgever die deze mensen afgedankt heeft.
Motiveer de mensen, castreer ze niet!

Visie: energie

2007-10-30T06:17:00.001-07:00

Om direct met de deur in huis te vallen: energie is een basisbehoefte. Beeld je maar eens in om afgesloten te zijn van het energienetwerk. Iets herkenbaar voor jongeren en volwassenen: geen pc. Email, msn, skype, informatie...-verkeer eist een steeds prominentere plaats op in onze briefwisseling en sociaal contact. Maar ook voor werk en school wordt dit steeds relevanter en onmisbaar. Gelijke kansen starten hier.
Om nog maar te zwijgen van de nog grotere en belangrijkere basisbehoefte van verwarming in koude dagen, een potje te koken of licht in donkere tijden, enz., enz.. De was, plas en strijk issues dus.
De behoefte naar energie is onomkeerbaar en een essentiële basisbehoefte die alleen maar zal toenemen. Denk maar aan uw pc die drie keer zoveel energie verbruikt dan die van 5 jaar geleden. Uw hybride auto, die een pak meer pk's heeft. Uw televisie die steeds grotere vormen aanneemt en WATTS verorbert alsof het melocakes zijn.
Mensen afsluiten van energie is nonsens. Energie kunstmatig duur maken is des te meer nog een grotere nonsens, want dit bevordert het aantal mensen dat afgesloten wordt van de energie.
In Vlaanderen alleen al, konden in 2006, 96000 gezinnen hun energiefactuur niet betalen. Uiteraard kan men garanderen, dat in Brussel en Wallonië de situatie niet beter is.
Pal tegenover deze ideologie, merkt men een tendens van privatisering. De energiesector is geprivatiseerd, dit onder socialistisch bewind, dit in tegenstelling tot de tendens en ideologie van de jaren vijftig, waar de toenmalige private energiemarkt genationaliseerd werd.
Je hoort de sector nu uiteraard niet protesteren, waar we de klok letterlijk weer 50 jaar terugdraaien. Deze privatisering bracht hen in 2006 een winstmarge van maar liefst 4 miljard euro. Te bedenken dat dit nog voor de prijsstijgingen was. Electrabel met zijn 2,3 miljard euro was de best boerende kameraad. Het degoutante is echter, in plaats van te investeren in een aanvaardbare prijs of innovatie, heeft electrabel in 2006 maar liefst 970 miljoen euro via dividenden rechtstreeks uitgekeerd aan zijn aandeelhouders. Dus voornamelijk weer onze toplaag van de bevolking die de gewone buik van de bevolking stelselmatig uitzuigt.
Nog een leuke kanttekening: van Europa moeten we tegen 2020 ongeveer 20% hernieuwbare energie kunnen voorzien. Met de sterk ondermaatse investering vanuit de zeer winstgevende energiesector en het politieke beleid dat steeds dweept met een snelle afvoering van kernenergie, is dit een Mission Impossible IV.

(Stand van zaken van technologie, ruimte voor innovatie en strategie tot hernationalisatie verkrijgbaar op aanvraag: korte samenvatting: "De toekomst is de zon met de geleidelijke afvoer van kernenergie, als essentiële brug naar de toekomst. Het evenwicht tussen voorzienbaarheid, prijs en duurzaamheid.")

Ik zie, ik zie...

2007-10-29T02:43:00.000-07:00

Beste liberaal,
ik zie, ik zie, wat jij niet ziet.
Nee, ik trek mijn ogen tenminste open en zie wat er gaande is in de maatschappij.
We zijn steeds

productiever, na Noorwegen de tweede productiefste van de wereld!
flexibeler, het land met de meeste mensen, die werken in ploegen!
een grotere koek bakkend

Maar ik zie het groot kapitaal een steeds groter procentueel stuk van die koek afbreken. Dit terwijl we allemaal aan waardevermeerdering doen binnen de economie en dit dus tegen alle logische principes in is. Men exclameert maar steeds dat we te duur zijn als arbeidskrachten. Hoe verklaar je dan de massa winsten?
Ik zie dat alles steeds duurder en onbetaalbaarder wordt (zoals wonen en energie).
Ik zie de woonsector de huur- en grondprijzen kunstmatig hoog houden en massa winsten genereren.
Ik zie net dezelfde tendens in de energiesector.
Ik zie steeds een kleiner deel van de bevolking een groter stuk van het nationaal vermogen bezitten (in 2006 voor het eerst in 50 jaar, dat 10% van de bevolking 50% van het nationaal vermogen bezat, dit is 800 miljard euro. 1600 miljard was in 2006 het totaal vermogen.).
Ik zie steeds meer armen en sukkelaars in ons land.
Ik zie dat er nog nooit zoveel geld in België wordt gepompt en in België is.
Ik zie dat jullie, de liberalen nog nooit zo hard hebben geroepen dat de pensioenen onbetaalbaar zijn. Een 1% vermogen belasting van het grootkapitaal (vermogens van meer den 500000€) zou de vergrijzing echter perfect opvangen.
Ik zie dat er wel een vermogenbelasting is in onze buurlanden, maar niet in het fiscale paradijs voor het grootkapitaal: België.
Ik zie dat we de laagste pensioenen van West-Europa hebben.
Ik zie dat we een steeds grotere opleg voor gezondheid hebben, terwijl de pharmaciesector miljarden euro winsten draait en maar herstructureert alsof het een lieve lust is.
Ik zie dat de privatisering van de energiemarkt een absolute flop is.
Ik zie dat de private woningmarkt, de prijzen kunstmatig hoog houdt.
Ik zie wat jij, beste liberaal, duidelijk niet ziet. Of misschien juist wel?

Uitholling van het stakingsrecht

2007-10-28T06:03:00.000-07:00

Orange blue - de rotte appelsien
Na rechtse dwaasheden, van 14 jarigen bij volwassen criminelen te steken en lastenverlagingen (lees extra winsten voor de top 10% van de bevolking) terwijl veel Belgen geen rechtvaardig deel van de koek krijgen, staat er weer een leuke ultra rechtse maatregel op de onderhandelingstafel.
Uitholling van het stakingsrecht. Waar men populistisch wilt scoren met het feit dat iedereen recht heeft op gegarandeerd vervoer via de trein, volgt een deel van de bevolking deze denkwijze. Wij willen kunnen treinen, denken ze!
Wat met de loontrekkende van de NMBS. Heeft die geen rechten, alleen plichten? Nu wilt men de bevolking paaien met een minimale dienstverlening. 3500 loontrekkenden zal het betreffen. Maar men vergeet dat of er nu 1 trein of 10 treinen rijden, er zowiezo een groter vast aantal personeel moet werken (denk maar veiligheidspersoneel, onderhoudpersoneel, begeleidingspersoneel,...). De schattingen liggen dus in de buurt van maar liefst 70% van de mensen dat zal moeten werken tijdens een minimale dienstverlening.
Hoe kun je dan nog opkomen voor je rechten, als de neo-liberale bazen weer de loontrekkende gebruikt als een balletje in een lottotrommel. Simpelweg geef je de bazen weer een stok achter de deur. Ach staak maar zoveel je wilt, denkt hij, GE MOET TOCH WERKEN.
Heeft die nmbs-loontrekkende geen recht op een eerlijke verdediging van zijn rechten?
Staking, via lamlegging, is de allerlaatste ultieme noodzaak, voor wanneer de top van een bedrijf absoluut niet wilt luisteren. Men staakt omdat men wil werken en om een rechtvaardige behandeling.
Nu wilt men deze verworven rechten afnemen en de bevolking denkt alleen aan zijn treinvervoer. Achiel Charbon draait zich om in zijn graf!

Waar zit het socialisme?

2007-10-27T06:03:00.000-07:00

Goed nieuws, goed nieuws! Zelfs Bart Somers zet het op zijn blog. België staat vierdes in Europa van de meeste buitenlandse investeringen. Er wordt zelfs meer geïnvesteerd in België dan in China. België heeft nog nooit zo een groot kapitaal gehad. Bravo België!

Hoe komt het dan dat:

Er geen geld meer zou zijn voor onze pensioenen of zilverfonds
1 op 7 onder de armoedegrens leeft, wat een verdubbeling is van de jaren tachtig en een evenaring van het aantal armen in de USA
Meer dan 70000 gezinnen in België op de wachtlijst staan voor een betaalbare sociale woning
96000 Vlaamse gezinnen in 2006 hun electriciteitsrekening niet konden betalen, dit was dus nog voor de prijsstijgingen!
Huizen onbetaalbaarder zijn dan ooit
Energie, wonen, medicamenten nog nooit zoveel van onze koopkracht heeft gevraagd

Dit terwijl

Er nog nooit zulke massale winsten zijn gegenereerd. 30 miljard toegevoegde waarde in de vastgoedsector en 4 miljard euro winst in de energiesector.
De hoogste lonen met 6% zijn gestegen in 2006, de laagste met 2,9% en het leefloon zelfs maar met 2%
Er wel geld is voor gelegaliseerde fraude: de notionele intrestaftrek
Het witwassen van het zwart geld via de fiscale amnestie goedgekeurd wordt, terwijl het volledig aangeslagen moet worden. Corruptie dat beloond wordt is schandalig!
Er wel geld is voor fiscale voordelen van pensioensparen voor 44% van de bevolking. Maar de overige 56% in de kou blijft staan
Iedereen toch maar langer moet werken. Dank u generatiepact, waar de gewone loontrekkende weer voor opdraait! Voornamelijk de 50+ die weer een loer wordt gedraaid. Het generatiepact was nodig, maar moest sterk genuanceerder en zowel bazen als werknemers moesten beide water bij de wijn doen. Nu heeft enkel de loontrekkende veel rechten verloren
Er opnieuw lastenverlagingen op de regeringstafel liggen? Waar de gemeenschap weer extra voor moet betalen

Waar zit het socialisme? Word wakker socialisten en verenig u! Roep en tier, uiteraard op een beredeneerde manier. Want het neo- liberalisme is de klok 50 jaar aan het terug draaien.

We moeten niet bang zijn om het geld te halen waar het zit. Vermogenbelasting en snel! Tijd om onze verkochte ziel terug te winnen.

Repliek: pensioen

2007-10-26T03:51:00.001-07:00

Gisteren kreeg ik de reactie op mijn pensioenstandpunt van: is het allemaal wel te betalen dat systeem dat je voorstelt? Is het wel eerlijk dat mensen die heel hun leven meer afdragen het dan met minder moeten doen?
Mijn antwoord is twee keer ja. Een snelle becijfering en aanzet tot een strategie:
Momenteel zit er ongeveer 13 miljard aan aandelen, kasbons en afbouw van de staatsschuld in ons zilverfonds. 13 miljard. Ons pensioensysteem kost 3,5% van ons BNP. Met het BNP dat rondt de de 320 miljard euro schommelt, wilt dat zeggen dat het jaarlijks om ongeveer 11 miljard euro gaat, dat dient om onze ouderen te voorzien van gelden. Met het zilverfonds kunnen we dus als het ware, slechts 1 jaar pensioenen voorzien.
Desalniettemin is het tijdens de periode van 30 jaar zoals vooropgesteld, de bedoeling om dit pakket uit te breiden naar een veelvoud hiervan op realistische basis. Men voorspelt dat het aandeel van het pensioen nog zal stijgen tot 6%. Mijn theorie is gebaseerd op deze laatste. Steek de overige 2,5% nu reeds in het zilverfonds, dit geld komt rechtstreeks van de vermogenbelasting. Want je moet weten dat 42% van het onroerend vermogen en 53% van het kapitaal vermogen volledig in handen is van 10% van de bevolking. De toplaag van de bevolking hééft geld. Ga het geld halen waar het zit.
Even een kleine berekening. In België is er 1600 miljard euro aan vermogen in 2006. Zelfs een kleine belasting van 1% zou jaarlijks maar liefst minstens 16 miljard euro opbrengen. Meer dan genoeg om de vergrijzing op te vangen dus. Zelfs indien je enkel de de vermogens van minstens 1 miljoen euro belast met 1% brengt dit 6 miljard euro op. Daarnaast moet men zeggen dat dit reeds wordt toegepast in Duitsland, Frankrijk,... België is een fiscaal paradijs voor het groot kapitaal.
Indien je ongeveer een equivalent van 300 miljard euro kunt voorzien binnen twintig à dertig jaar, dan zal het perfect mogelijk zijn via graduele implementatie, om het pensioensysteem om te vormen dat verlost is van het vergrijzingsprobleem. Het is een werk van lange adem. Maar waar vooral onze kinderen goed met gaan zijn = DUURZAAM.

Om op de tweede vraag terug te komen is het antwoord: UITERAARD. Hoe kun je gepensioneerden het recht op verzorging, eten of een fatsoenlijk dak boven hun hoofd ontkennen? Het is onze plicht als maatschappij hier zorg voor te dragen. Sparen mag aangemoedigd worden, maar dat is voor de luxe op de oude dag te betalen. Dit moet niet bekostigd worden met gemeenschapsgeld, want pensioen is voor IEDEREEN. Niet alleen voor zij die het kunnen. Ik zal ook nooit pleiten dat iedereen evenveel pensioen krijgt. Maar geef iedereen genoeg om te voorzien in de basisbehoefte en je houdt nog minstens 40% van het huidige pensioengeld over om dan gradueel te verdelen. Uiteraard met een realistische pensioenmaximum en niet zoals tegenwoordig waar het verschil tussen laagste en hoogste pensioen een factor 7 is. Deze factor zal alleen maar stijgen, als men pensioen blijft berekenen op de laatste lonen. Je moet immers beseffen dat de hoogste lonen sneller (6% opslag in 2006) stijgen dan de laagste lonen (2,9% opslag in 2006). Een tendens die de gebakken koek steeds onrechtvaardiger verdeeld. De gewone mens blijft met de kruimels achter, dit terwijl de toplaag steeds een groter stuk van de koek naar zich toetrekken (voor het eerst in de geschiedenis van socialistisch België bezat in 2006 10% van de bevolking 50% van het vermogen). Dit is een gevolg van de neo-liberale globalisering. (Lees voor cijfermateriaal voor de gevolgen van de neo-liberale globalisering: 26 september Knack: Het einde van de middenklasse).

Visie: pensioen

2007-10-25T09:18:00.001-07:00

Men zou de fiscale voordelen van pensioensparen onmiddellijk moeten afvoeren. Het is een regelrechte schande dat dit is goedgekeurd onder socialistisch bewind.
Wie doet er immers aan pensioensparen? Dat zijn zij die er het geld voor hebben, zij die er aan denken, en zij die angst hebben voor later. Giet dit bijeen, en je bekomt dat alleen de bovenste toplaag van België dit zich veroorloven. We betalen dus met zijn allen voor het pensioen van meneer de burgerij terwijl die best al een heel aardig pensioen heeft. Het gaat zijn sociaal doel voorbij en dit is het perverse van de individualistische verantwoordelijkheidszin van de liberalen. Niet genoeg gespaard? Eigen schuld, dikke bult zeggen ze. Daar sta je dan mooi, gepensioneerd, met de broek op je knieën, het water tot aan je lippen.

Pensioen is mijns inziens een collectieve verantwoordelijkheid. De maatschappij moet collectief instaan voor zijn gepensioneerden en voorzien in hun basisbehoefte (eten, drank, woonst, verzorging).
Een nulfactuur voor gepensioneerden voor deze basisbehoeften zou heel veel hedendaagse structurele problemen en zorgen van de baan helpen, evenals het samenvoegen van alle financiële ouderdomsinstanties (ziekenkas, invaliditeit, bijkomend pensioen, pensioen, ocmwbijstand, deze voor gepensioneerden) tot 1 kas in handen van de OCMW (is nu reeds beperkt mogelijk). Deze kas zal dan dienen om de ouderen in hun basisnoden te voorzien. Men houdt dan zelfs nog veel geld over.
Daarnaast moet men het zilverfonds veel sterker aanvullen, om binnen dertig jaar de overschakeling van een pensioengeneratieoverdragende solidariteit, om te schakelen naar een pensioengeneratieafdragende solidariteit. Dat je als het ware afdraagt, voor je generatie later. Dan zijn alle vergrijzingsproblemen van de baan. Het sterk aandikken van de zilverfonds zal deze omschakeling bekostigen. Dit mag evenwel de generatieoverdragende solidariteit in tussentijd niet ter discussie stellen.
Tevens zijn verschillen van een factor 7 tussen de hoogste en laagste pensioenen ronduit schandalig. Afvlakken van de hoogste pensioenen en verhogen van de laagste is dus waar dringend aan gewerkt moet worden. De nulfactuur is een manier om dit te bewerkstelligen. Gun iedereen een respectvolle oude dag, ongeacht ras, geslacht of levensloop.

Als afsluiter: België heeft een van de laagste pensioenen en tevens neemt dit een van de kleinste delen in het BNP vergeleken met de rest van West-Europa. Steeds meer ouderen moeten elke maand weer bijleggen bij hun pensioen en hebben geen nagel voor aan hun gat te krabben, dit terwijl andere gepensioneerden tien keer per jaar naar Benidorm kunnen reizen met hun pensioen.
De maatschappij is uit balans.

Visie: wonen

2007-10-25T09:04:00.000-07:00

In Nederland woont ongeveer 40% van de bevolking in een sociale woning. In België staan er nog 70000 gezinnen op een wachtlijst voor een dergelijke huisvesting. Ongehoord.
De liberalen praten het goed met het excuus dat er nog nooit zoveel geïnvesteerd is geweest. Maar er moet dringend veel meer geïnvesteerd worden. Men spreekt niet van miljoenen, maar miljarden euro's. Van waar haalt men die? Zwaar belasten van Belgische immobiliënsector die enorme winsten genereren, oftewel en nog liever, gedeeltelijk (of volledig) nationaliseren van deze sector.
In 2003 had de immobiliënsector nog een toegevoegde waarde van maar liefst 28 miljard euro ofwel 11% van het BNP. Dit terwijl de huisprijzen nog nooit zo duur zijn geweest.
Via sociale woning projecten, kan er ook duurzamer (energiebesparend) gebouwd worden, en kan men de mensen een betaalbaar huis aanbieden.